Um Resto De Tudo
Desce pela avenida a Lua nua
Divagando à sorte dormida nas ruas
Faz-se de esquecida, tão minha e tua
Deixando um rasto, que nos apaziguou
Entra pela vitrina, surrealista
Faz malabarismo a ilusionista
Ilumina o céu, que nos devora
Já se sente o frio, está na hora, de irmos embora, hmmm
Sou um ser que odeias, mas que gostas de amar
Um barco perdido, a deriva no mar
A vida que levas de novo outra vez
O mundo que gira sempre a teus pés
Sou a palavra amiga, que gostas de ouvir
A sombra esquecida que te viu partir
A noite vadia, que queres conhecer
Sou mais um dos homens que te nega e dá prazer
Sou a voz da tua alma que te faz levitar
O átrio da escada para tu te sentares
Sou as cartas rasgadas que tu não lês
Sou a tua verdade, mostrando quem és
Sou um ser que odeias, mas que gostas de amar
Um barco perdido, a deriva no mar
A vida que levas, de novo outra vez
O mundo que gira sempre a teus pés
Sou a palavra amiga, que gostas de ouvir
A sombra esquecida que te viu partir
A noite vadia, que queres conhecer
Sou mais um dos homens que te nega e dá prazer
Sou a voz da tua alma que te faz levitar
O átrio da escada para tu te sentares
Sou as cartas rasgadas que tu não lês
Sou a tua verdade, mostrando quem és
Um resto de tudo, que possa existir
Mostrando quem és
Um resto de tudo
Een Restje Van Alles
Daalt de blote maan langs de straat
Dwaalt verloren, slapend in de straten
Wordt vergeten, zo van jou en mij
Laat een spoor achter, dat ons kalmeert
Komt binnen door de etalage, surrealistisch
Maakt een show als een illusionist
Verlicht de lucht, die ons verslindt
Voel de kou al, het is tijd om te gaan, hmmm
Ik ben een wezen dat je haat, maar waarvan je houdt
Een verloren schip, drijvend op zee
Het leven dat je leidt, weer opnieuw
De wereld die altijd aan je voeten draait
Ik ben het vriendelike woord, dat je graag hoort
De vergeten schaduw die je zag vertrekken
De zwervende nacht, die je wilt leren kennen
Ik ben weer een van de mannen die je ontkent en plezier geeft
Ik ben de stem van je ziel die je laat zweven
De hal van de trap waar je kunt zitten
Ik ben de gescheurde brieven die je niet leest
Ik ben jouw waarheid, die laat zien wie je bent
Ik ben een wezen dat je haat, maar waarvan je houdt
Een verloren schip, drijvend op zee
Het leven dat je leidt, weer opnieuw
De wereld die altijd aan je voeten draait
Ik ben het vriendelike woord, dat je graag hoort
De vergeten schaduw die je zag vertrekken
De zwervende nacht, die je wilt leren kennen
Ik ben weer een van de mannen die je ontkent en plezier geeft
Ik ben de stem van je ziel die je laat zweven
De hal van de trap waar je kunt zitten
Ik ben de gescheurde brieven die je niet leest
Ik ben jouw waarheid, die laat zien wie je bent
Een restje van alles, dat kan bestaan
Toont wie je bent
Een restje van alles
Escrita por: João Pedro Pais