Ajeno
Ganas tengo de llorar,
si con llanto quiero ahogar,
esta pena que me mata,
el dolor me va a acabar,
qué he de hacer para olvidar,
este amor que me arrebata.
Yo lo quiero con pasión,
su dolor es mi dolor
y él me dice que me ama.
Y a pesar que él es mi amor
y que inspira mi canción,
me hace falta, mucha falta.
Ajeno, esa es mi pena.
Ajeno, oh que terrible condena.
Ajeno, esa es mi pena.
Ajeno, qué sufrimiento y dilema.
Música.
(Repetir).
Vreemd
Ik heb de neiging om te huilen,
als ik met tranen wil verdrinken,
dit verdriet dat me verwoest,
de pijn die me zal doden,
wat moet ik doen om te vergeten,
dit liefdesgevoel dat me overvalt.
Ik hou van hem met passie,
zijn pijn is mijn pijn
en hij zegt dat hij van me houdt.
En ondanks dat hij mijn liefde is
en mijn lied inspireert,
mis ik hem, heel erg.
Vreemd, dat is mijn verdriet.
Vreemd, oh wat een vreselijke straf.
Vreemd, dat is mijn verdriet.
Vreemd, wat een lijden en dilemma.
Muziek.
(Herhaal).