Nuestra Afliccion
¿Cuánto? ¿Cuánto se necesita?
Para ya resolver, destruir
Este dilema que me tortura en las noches
No me deja soñar, amplifica mis temores
Simple o cabal
Encerré y acabé con mis sueños y la llave arrojé
¿Para qué los necesito?, solo me causan angustia
Me hace falta un plan, me hace falta astucia
Y paz mental
Entiendo el rechazo del mundo
Tu repudio amor, fuese igual si me conociera
Tal vez voltearía mi cara
Tal vez sentiría lástima
Dicen que el amor mancha, y ya me ensucié
Parece, si parece
Oh, no no
Que lo mucho que ofrezco
No ofrece tanto y por eso, por eso
Me afronte y dejaré de ser una carga
Pues yo ya no aguanto más farsas
No lo puedo evitar, sentir que muere mi flama
Cuando no estás
Y así cierro un ciclo amor
Necesito un favor
Un poco más de medicina
Pues nunca entendí la manera
Para poder evitar
Sentir que me rompen las piernas
Cuando no estás
Y me haría feliz que mi cantar
Te haga sentir muy especial que mi cantar
Te pueda dar placer y así juntos envejecer
Más no pude hacerte feliz
Ya decidí partir
Vamos a continuar con alegría y felicidad
Vamos a continuar con nuestra aflicción
Nuestra aflicción
Uoh, oh, oh
Onze Verdriet
Hoeveel? Hoeveel is er nodig?
Om dit op te lossen, te vernietigen
Dit dilemma dat me 's nachts kwelt
Laat me niet dromen, vergroot mijn angsten
Simpel of compleet
Ik heb mijn dromen opgesloten en de sleutel weggegooid
Waarom heb ik ze nodig?, ze brengen alleen maar pijn
Ik heb een plan nodig, ik heb slimheid nodig
En mentale rust
Ik begrijp de afwijzing van de wereld
Jouw afkeer, het zou hetzelfde zijn als je me kende
Misschien zou je je omdraaien
Misschien zou je medelijden voelen
Ze zeggen dat liefde vlekken maakt, en ik ben al vies
Het lijkt, ja het lijkt
Oh, nee nee
Dat wat ik bied
Niet zoveel biedt en daarom, daarom
Zal ik het onder ogen zien en stoppen met een last te zijn
Want ik kan de schijn niet langer verdragen
Ik kan niet helpen, voelen dat mijn vlam dooft
Wanneer je er niet bent
En zo sluit ik een cyclus van liefde
Ik heb een gunst nodig
Een beetje meer medicijn
Want ik begreep nooit de manier
Om te voorkomen
Te voelen dat mijn benen breken
Wanneer je er niet bent
En het zou me gelukkig maken als mijn gezang
Je heel speciaal laat voelen, dat mijn gezang
Je plezier kan geven en zo samen oud worden
Maar ik kon je niet gelukkig maken
Ik heb besloten te vertrekken
Laten we doorgaan met vreugde en geluk
Laten we doorgaan met onze verdriet
Onze verdriet
Uoh, oh, oh
Escrita por: Panda, Jose Madero Vizcaino