395px

Groot (Finale)

Paolo Vallesi

Grande (Finale)

Sono io
Che dormivo sui banchi di scuola
Al liceo
Tutti gli altri diversi da me
Solo io
Nascondevo l'amore in fino alle canzoni
Un amore da scoprire a modo mio.
Sono io
Senza scuse un bambino a trent'anni
Per niente al mondo darei quel ch'e' mio
Ai ricordi che poi dopo me
Sempre io
A cambiar nello specchio
E scoprire ogni volta di esser lo stesso
Continuare a far di tutto
Per non diventare... Non essere mai....
Grande
Non essere mai grande
Per tradire un sogno
Grande
Che sa di liberta'
Fra mille strade stelle e guai
Anch'io che ho gia' trent'anni ormai
Non ho l'eta' della mia vita
Non saprei
Diventare grande mai.
Siete voi
A far finta di essere forti
(giocare agli eroi)
Sempre voi
Farsi male e non piangere mai
Forse c'e' piu' dignita'
In un piccolo gesto
Che fai con grande amore
Perche' sempre in fondo a un uomo vero
Batte il cuore di un gigante.
Grande
Non essere mai grande
Per morire dentro
Grande
E' questa liberta'
Che c'e' in noi
Fra mille strade stelle e guai
Anche chi ha gia' cent'anni ormai
Non ha l'eta' della sua vita
Anche un uomo lo sai
Non vorrebbe esser grande mai.
E chissa', chissa'
Quante sbagliate verita' troverai
Fra mille strade stelle e guai
Tu corri e non fermarti mai
Fa che sia grande la tua vita
E finche' non e' finita
Lei sara'
La tua grande liberta'.

Groot (Finale)

Ik ben het
Die op de schoolbanken sliep
In de middelbare school
Iedereen anders dan ik
Alleen ik
Verborgen de liefde in de liedjes
Een liefde om op mijn manier te ontdekken.
Ik ben het
Zonder excuses, een kind van dertig
Voor niets in de wereld zou ik geven wat van mij is
Aan de herinneringen die na mij komen
Altijd ik
Die in de spiegel verandert
En elke keer ontdekt dat ik dezelfde ben
Blijven doen wat ik kan
Om niet groot te worden... Nooit zijn....
Groot
Nooit groot zijn
Om een droom te verraden
Groot
Die naar vrijheid ruikt
Tussen duizend wegen, sterren en problemen
Ook ik, die nu al dertig ben
Heb niet de leeftijd van mijn leven
Ik weet niet
Nooit groot worden.
Jullie zijn het
Die doen alsof jullie sterk zijn
(spelen de helden)
Altijd jullie
Zich pijn doen en nooit huilen
Misschien is er meer waardigheid
In een klein gebaar
Dat je met grote liefde doet
Want altijd, diep van binnen, klopt bij een echte man
Het hart van een reus.
Groot
Nooit groot zijn
Om van binnen te sterven
Groot
Dat is deze vrijheid
Die in ons is
Tussen duizend wegen, sterren en problemen
Ook wie al honderd is
Heeft niet de leeftijd van zijn leven
Ook een man, dat weet je
Zou nooit groot willen zijn.
En wie weet, wie weet
Hoeveel foute waarheden je zult vinden
Tussen duizend wegen, sterren en problemen
Ren en stop nooit
Zorg dat je leven groot is
En zolang het niet voorbij is
Zal zij
Jouw grote vrijheid zijn.