White Ceiling (흰천장)
늦은 밤에 일어나면 제일 먼저 눈에 띄는
neujeun bame ireonamyeon jeil meonjeo nune ttuineun
흰 천장과 그다음엔 혐오스런 나의 몸
huin cheonjanggwa geuda-eumen hyeomoseureon naui mom
이제는 내 방 온도에 익숙해진지도 오래
ijeneun nae bang ondoe iksukaejinjido orae
어둠 속 뿐만이 나의 마음의 안식처
eodum sok ppunmani naui ma-eumui ansikcheo
어제는 오늘 같고 오늘은 내일 같고
eojeneun oneul gatgo oneureun naeil gatgo
내일은 어제 같고 달라진게 없잖아
naeireun eoje gatgo dallajin-ge eopjana
일요일 아침에도 월요일 아침에도
iryoil achimedo woryoil achimedo
금요일 저녁에도 달라진게 없잖아
geumyoil jeonyeogedo dallajin-ge eopjana
말라버린 도시 풍경 뒤틀어진 나의 성격
mallabeorin dosi punggyeong dwiteureojin naui seonggyeok
잊어버린 과거 모습 왜곡되는 나의 기억
ijeobeorin gwageo moseup waegokdoeneun naui gieok
시끄러운 주변 잡음 짙어지는 나의 불안
sikkeureoun jubyeon jabeum jiteojineun naui buran
잊어버린 어른 모습 무뎌지는 나의 감각
ijeobeorin eoreun moseup mudyeojineun naui gamgak
어제는 오늘 같고 오늘은 내일 같고
eojeneun oneul gatgo oneureun naeil gatgo
내일은 어제 같고 달라진게 없잖아
naeireun eoje gatgo dallajin-ge eopjana
일요일 아침에도 월요일 아침에도
iryoil achimedo woryoil achimedo
금요일 저녁에도 달라진게 없잖아
geumyoil jeonyeogedo dallajin-ge eopjana
혼자서 지내는 겨울밤은 아름다웠고
honjaseo jinaeneun gyeoulbameun areumdawotgo
어느 무엇으로도 표현할 수가 없어서
eoneu mueoseurodo pyohyeonhal suga eopseoseo
그대로 시간이 영원히 멈추길 바라네
geudaero sigani yeong-wonhi meomchugil barane
이대로 아무런 생각도 하지 않은채로
idaero amureon saenggakdo haji aneunchaero
지금 이 순간이 영원했으면 좋겠어
jigeum i sun-gani yeong-wonhaesseumyeon jokesseo
귀찮은 것들은 전부 밖으로 던져버려
gwichaneun geotdeureun jeonbu bakkeuro deonjyeobeoryeo
저 밖의 세상은 나와는 전혀 다른 세상
jeo bakkui sesang-eun nawaneun jeonhyeo dareun sesang
이불속에 처박혀 그대로 도망가
ibulsoge cheobakyeo geudaero domangga
아무것도 못 본 채 그저 도망가고
amugeotdo mot bon chae geujeo domanggago
변명하지도 못한 채 그저 피해대고
byeonmyeonghajido motan chae geujeo pihaedaego
아무도 믿지 못한 채 담을 쌓고
amudo mitji motan chae dameul ssako
기다릴 때마다 매일이 지나가고
gidaril ttaemada maeiri jinagago
무언갈 미워한 채 무언가를 갈망하고
mueon-gal miwohan chae mueon-gareul galmanghago
땀도 흘리지 않은 채 어리광을 부리고
ttamdo heulliji aneun chae eorigwang-eul burigo
시간만 원망한 채 아무것도 하지않고
siganman wonmanghan chae amugeotdo hajian-go
언제나 언제나 언제나
eonjena eonjena eonjena
오늘도 일어나면 눈앞에는 흰 천장
oneuldo ireonamyeon nunapeneun huin cheonjang
어제도 일어나면 눈앞에는 흰 천장
eojedo ireonamyeon nunapeneun huin cheonjang
내일도 일어나면 눈앞에는 흰 천장
naeildo ireonamyeon nunapeneun huin cheonjang
언제나 일어나면 눈앞에는 흰 천장
eonjena ireonamyeon nunapeneun huin cheonjang
언제나 언제나 언제나
eonjena eonjena eonjena
Witte Plafond (흰천장)
Als ik 's nachts wakker word, is het eerste wat ik zie
het witte plafond en daarna mijn afschuwelijke lichaam
Ik ben nu al een tijd gewend aan de temperatuur in mijn kamer
alleen in de duisternis vind ik de rust van mijn hart
Gisteren was als vandaag, vandaag is als morgen
morgen is als gisteren, er is niets veranderd
Zelfs op zondagochtend, zelfs op maandagochtend
zelfs op vrijdagavond, er is niets veranderd
De dorre stadsgezichten, mijn verknipte karakter
vergeten verleden, mijn herinneringen vervormen
Het lawaai om me heen, mijn onrust wordt sterker
vergeten volwassenheid, mijn zintuigen worden dof
Gisteren was als vandaag, vandaag is als morgen
morgen is als gisteren, er is niets veranderd
Zelfs op zondagochtend, zelfs op maandagochtend
zelfs op vrijdagavond, er is niets veranderd
De winternachten alleen waren prachtig
maar ik kan het met niets uitdrukken
ik hoop dat de tijd voor altijd stil blijft staan
zonder ook maar iets te denken
Ik wens dat dit moment eeuwig duurt
ik gooi al het vervelende naar buiten
de wereld daarbuiten is totaal anders dan de mijne
ik verstop me onder de dekens en vlucht gewoon weg
Zonder iets te zien, vlucht ik gewoon weg
zonder excuses te maken, ontwijk ik gewoon
ik kan niemand vertrouwen, bouw een muur op
iedere keer als ik wacht, gaat de dag voorbij
Met iets dat ik haat, verlang ik naar iets
zonder te zweten, gedraag ik me als een kind
ik vervloek alleen de tijd en doe niets
altijd, altijd, altijd
Vandaag als ik wakker word, zie ik weer het witte plafond
ook gisteren als ik wakker werd, zag ik het witte plafond
ook morgen als ik wakker word, zie ik het witte plafond
altijd als ik wakker word, zie ik het witte plafond
altijd, altijd, altijd