395px

Deslumbra

Pariisin Kevät

Häikäisee

Verenhimoiset hirviöt kannoillani.
Liian pitkä matka perille.
Törmäsin ihmiseen, joka näytti etäisesti tutulta.
Sinäkö se olit, kun petti maa jalkojeni alta.

Paras suojata silmät.
Mua häikäisee niin.
Mä en tahdo enää juosta,
Ja vilkuilla taakseni.
Pitelisit mua hetken,
Laulaisit laulun.
Mä en jaksa enää nousta
Putoamaan takaisin.

Rakensimme talon joen rantaan siellä
Elimme onnellisina
Ja täytyimme rakkaudesta.
Oli ruoho vihreää
Eikä satu ollut pimeää.
Upotimme varpaat
Hiekkaan joen rannalla.

Paras suojata silmät.
Mua häikäisee niin.
Mä en tahdo enää juosta,
Ja vilkuilla taakseni.
Pitelisit mua hetken,
Laulaisit laulun.
Mä en jaksa enää nousta
Putoamaan takaisin.

Paras suojata silmät.
Mua häikäisee niin.
Mä en tahdo enää juosta
Ja vilkuilla taakseni.
Pitelisit mua hetken
Laulaisit laulun.
Mä en jaksa enää nousta
Putoamaan takaisin.

Deslumbra

Verdaderos monstruos sedientos de sangre tras de mí.
Un camino demasiado largo para llegar.
Me topé con una persona que parecía vagamente familiar.
¿Fuiste tú, cuando la tierra traicionó mis pies?

Es mejor proteger los ojos.
Me deslumbra tanto.
Ya no quiero correr,
Y mirar hacia atrás.
Si me abrazaras por un momento,
Cantarías una canción.
Ya no tengo fuerzas para levantarme
Y caer de nuevo.

Construimos una casa en la orilla del río allí,
Vivimos felices
Y nos llenamos de amor.
La hierba era verde
Y el dolor no era oscuro.
Hundimos nuestros dedos de los pies
En la arena junto al río.

Es mejor proteger los ojos.
Me deslumbra tanto.
Ya no quiero correr,
Y mirar hacia atrás.
Si me abrazaras por un momento,
Cantarías una canción.
Ya no tengo fuerzas para levantarme
Y caer de nuevo.

Es mejor proteger los ojos.
Me deslumbra tanto.
Ya no quiero correr,
Y mirar hacia atrás.
Si me abrazaras por un momento,
Cantarías una canción.
Ya no tengo fuerzas para levantarme
Y caer de nuevo.

Escrita por: