395px

yeti (met Old Sea Brigade)

Paris Paloma

yeti (feat. Old Sea Brigade)

Our paths will never cross again
And that’s the way you wanted it
You never could care less about
The way we ended up
We swim in different circles now
I saw your tracks in snowy ground
And didn’t want to follow them
As you fell off the earth

Sightings few and far between
I have no words when they tell me
A figure spotted roaming in
The icy mountain wilds
There was a time I felt for you
Would collect these words like drops of dew
And savour on my tongue
In season dry

And I don’t know you
I used to like to pretend to
We’re nothing but myths now
That neither of us believe in

You hear how I achieved good ends
Out of the mouths of mutual friends
And shrug and raise your eyebrows
In the way you always have
And with that too they carry rumours of
When someone last saw my movements
A shadow treading through the willows
In the forest land
Messages that reach our ears
Are met with an indifference
I never thought I wouldn’t care about you

But here we are
Flung to earth’s corners far
We’re nothing but myths now
That neither of us believe in

My tongue’s forgotten how
To shape your name, the way it sounds
We’re nothing but myths now
That neither of us believe in

No muscle memory
No lingering taste
No persistent impulse
To pick up your trace

I left you no note
You left me no sign
Of where I plan to go
Of what you’ve gone to find

Sweet indifference
Gentle apathy
Wholesome, quiet dispassion
Restful neutrality

We’re nothing but myths now
That neither of us believe in
We’re nothing but myths now
That neither of us believe in

yeti (met Old Sea Brigade)

Onze paden zullen nooit meer kruisen
En dat is zoals jij het wilde
Je kon je er nooit minder om geven
Hoe het is afgelopen
We zwemmen nu in verschillende kringen
Ik zag je sporen in de sneeuw
En wilde ze niet volgen
Toen je van de aarde viel

Zichtingen zijn zeldzaam en ver tussen
Ik heb geen woorden als ze me vertellen
Een figuur gezien zwervend in
De ijzige bergwildernis
Er was een tijd dat ik om je gaf
Zou deze woorden verzamelen als dauwdruppels
En ze op mijn tong laten smaken
In het droge seizoen

En ik ken je niet
Ik deed alsof ik dat wel deed
We zijn niets meer dan mythen nu
Waarin geen van ons gelooft

Je hoort hoe ik goede eindes bereikte
Uit de monden van gezamenlijke vrienden
En je haalt je schouders op en trekt je wenkbrauwen op
Op de manier zoals je altijd deed
En daarmee brengen ze ook geruchten mee
Over wanneer iemand mijn bewegingen voor het laatst zag
Een schaduw die door de wilgen loopt
In het bosland
Berichten die onze oren bereiken
Worden ontvangen met onverschilligheid
Ik had nooit gedacht dat het me niets zou kunnen schelen

Maar hier zijn we
Verspreid over de hoeken van de aarde
We zijn niets meer dan mythen nu
Waarin geen van ons gelooft

Mijn tong is vergeten hoe
Je naam te vormen, zoals het klinkt
We zijn niets meer dan mythen nu
Waarin geen van ons gelooft

Geen spiergeheugen
Geen aanhoudende smaak
Geen volhardende drang
Om je spoor op te pakken

Ik liet je geen briefje achter
Jij liet me geen teken achter
Van waar ik van plan ben te gaan
Van wat jij bent gaan vinden

Zachte onverschilligheid
Zachte apathie
Gezonde, stille onverschilligheid
Rustige neutraliteit

We zijn niets meer dan mythen nu
Waarin geen van ons gelooft
We zijn niets meer dan mythen nu
Waarin geen van ons gelooft

Escrita por: Paris Paloma