Qué No Daría Yo
Qué no daría yo por empezar de nuevo
A pasear por la arena de esa playa blanca
Qué no daría yo por escuchar de nuevo
Y esa niña que llega tarde a casa
Y escucahar ese grito de mi madre
Pregoonando mi nombre en la ventana
Mientras yo deshojaba primavera
Por la calle mayor y por la plaza
Qué no daría yo por empezar de nuevo
Para contar estrellas desde mi ventana
Vestirme de faralaes y pasear la feria
Para sentir el beso de la madrugada
Y volar a los brazos de mi pare
Y sentir ese brillo en la mirada
Para luego alejarme lentamente
A un tablao a bailar por sevillanas
Qué no daría yo por escaparme
A un cine de verano y una tarde
Y me dieran el primer beso de amor
Qué no daría yo por sentarme
Junto a él en ese parque
Viendo cómo se ponía el sol
Qué no daría yo ay por sentarme
Y junto a él en ese parque
Y oyendo el ruido del mar
Y oyendo el ruido del mar
Wat Zou Ik Niet Geven
Wat zou ik niet geven om opnieuw te beginnen
Te wandelen over het zand van dat witte strand
Wat zou ik niet geven om weer te horen
Die meid die te laat thuis komt
En dat geschreeuw van mijn moeder
Die mijn naam roept vanuit het raam
Terwijl ik de lente aan het ontluiken was
Door de hoofdstraat en het plein
Wat zou ik niet geven om opnieuw te beginnen
Om sterren te tellen vanuit mijn raam
Me te kleden in flamenco en de kermis te bezoeken
Om de kus van de ochtend te voelen
En te vliegen in de armen van mijn vader
En die glans in zijn ogen te voelen
Om me daarna langzaam te verwijderen
Naar een tablao om sevillanas te dansen
Wat zou ik niet geven om te ontsnappen
Naar een openluchtbioscoop op een middag
En mijn eerste zoen van de liefde te krijgen
Wat zou ik niet geven om te zitten
Naast hem in dat park
Kijkend naar de zonsondergang
Wat zou ik niet geven om te zitten
En naast hem in dat park
En het geluid van de zee te horen
En het geluid van de zee te horen