Grifana, La Mujer
Caminas en blanco, lenta y sola
Te pesan encima todas las horas
El cuarto, la calle y el prestar amor
Pisas las baldosas que te conocen
Pómulos marcando despiertas noches
Y el humo que está en tu voz
Ya es la mañana
En el suicidio de tu vida oscura
Grifana, sos mujer y también mamá
Madre de mil nenes que no han nacido
Madre de los sueños que se han caído
Y empezaron a rodar
Tu vientre estéril es el motivo
De tu vida oscura
Y esta, ya sin luz, se te escapa
Grifana, De Vrouw
Je loopt in het wit, langzaam en alleen
De uren drukken zwaar op je schouders
De kamer, de straat en het geven van liefde
Je loopt over de tegels die je kennen
Wangen die de nachten wakker houden
En de rook die in je stem zit
Het is al ochtend
In de zelfmoord van je donkere leven
Grifana, je bent vrouw en ook mama
Moeder van duizend kindjes die niet geboren zijn
Moeder van de dromen die zijn gevallen
En begonnen te rollen
Je onvruchtbare buik is de reden
Voor je donkere leven
En dit, al zonder licht, glipt je weg
Escrita por: Alejandro de Michele