Mujeres de la Noche
Voy buscando en la ciudad
algo que me estremezca,
que me ayude a superar
las barreras de la Sociedad.
La noche empezó a sonar
y el asfalto me pide,
que yo empiece a rodar
con mi caballo de metal.
No habrá un bar que aguante
mi desértico pasar,
ni mujer que entienda
lo que siento de verdad.
Debo extinguir mi soledad,
para siempre
No aguanto más, no puedo más,
quiero amarte.
Mujeres de la Noche
apartadas de la Sociedad.
Vendedoras de placer,
no comprenden mi soledad
La Noche empezó a enfriar,
y los guerreros salen a luchar.
Ellos son mi Sociedad,
los forjadores del Metal.
Vrouwen van de Nacht
Ik zoek in de stad
iets dat me raakt,
iets dat me helpt om
de barrières van de Samenleving te overwinnen.
De nacht begon te klinken
en het asfalt roept me,
om te gaan rollen
met mijn metalen paard.
Er zal geen bar zijn die
mijn dorre gang kan weerstaan,
geen vrouw die begrijpt
wat ik echt voel.
Ik moet mijn eenzaamheid uitbannen,
voor altijd.
Ik houd het niet meer vol, ik kan niet meer,
ik wil je liefhebben.
Vrouwen van de Nacht
afgezonderd van de Samenleving.
Verkopers van genot,
begrijpen mijn eenzaamheid niet.
De Nacht begon af te koelen,
en de krijgers gaan vechten.
Zij zijn mijn Samenleving,
de smeden van het Metaal.