395px

Hij Zegt Dat Ik Mooi Ben

Patricia Kaas

Il Me Dit Que Je Suis Belle

Et quand le temps se lasse
De n'être que tué
Plus une seconde passe
Dans les vies d'uniformité
Quand de peine en méfiance
De larmes en plus jamais
Puis de dépit en défiance
On apprend à se résigner
Viennent les heures sombres
Ou tout peut enfin s'allumer
Ou quand les vies ne sont plus qu'ombres
Restent nos rêves à inventer

Il me dit que je suis belle
Et qu'il n'attendait que moi
Il me dit que je suis celle
Juste faite pour ses bras
Il parle comme on caresse
Deux mots qui n'existaient pas
De toujours et de tendresse
Et je n'entends que sa voix

Éviter les regards, prendre cet air absent
Celui qu'ont les gens sur les boulevards
Cet air qui les rend transparents
Apprendre à tourner les yeux
Devant les gens qui s'aiment
Éviter tous ceux qui marchent à deux
Ceux qui s'embrassent à perdre haleine
Y a-t-il un soir, un moment
Ou l'on se dit c'est plus pour moi
Tous les mots doux, les coups de sang
Mais dans mes rêves, j'y ai droit

Il me dit que je suis belle
Et qu'il n'attendait que moi
Il me dit que je suis celle
Juste faite pour ses bras
Des mensonges et des bêtises
Qu'un enfant ne croirait pas
Mais les nuits sont mes églises
Et dans mes rêves j'y crois

Il me dit que je suis belle
Je le vois courir vers moi
Ses mains me frôlent et m'entraînent
C'est beau comme au cinéma
Plus de trahison, de peines
Mon scénario n'en veut pas
Il me dit que je suis reine
Et pauvre de moi, j'y crois
Hmm, pauvre de moi, j'y crois

Hij Zegt Dat Ik Mooi Ben

En als de tijd zich verveelt
Om alleen maar te sterven
Geen seconde gaat voorbij
In levens van uniformiteit
Als van verdriet naar wantrouwen
Van tranen naar nooit meer
En van teleurstelling naar achterdocht
Leren we ons te schikken
Komen de donkere uren
Waar alles eindelijk kan oplichten
Of wanneer levens niet meer dan schaduwen zijn
Blijven onze dromen om te creëren

Hij zegt dat ik mooi ben
En dat hij alleen op mij wachtte
Hij zegt dat ik degene ben
Gewoon gemaakt voor zijn armen
Hij praat zoals men streelt
Twee woorden die niet bestonden
Van altijd en van tederheid
En ik hoor alleen zijn stem

Blikken vermijden, die afwezigheid aannemen
Die mensen hebben op de boulevards
Die uitstraling die hen transparant maakt
Leren om weg te kijken
Voor de mensen die van elkaar houden
Alleen diegenen vermijden die samen lopen
Diegenen die elkaar zoenend verliezen
Is er een avond, een moment
Waarop we zeggen dit is niet meer voor mij
Alle zoete woorden, de woede
Maar in mijn dromen heb ik recht daarop

Hij zegt dat ik mooi ben
En dat hij alleen op mij wachtte
Hij zegt dat ik degene ben
Gewoon gemaakt voor zijn armen
Leugens en onzin
Die een kind niet zou geloven
Maar de nachten zijn mijn kerken
En in mijn dromen geloof ik erin

Hij zegt dat ik mooi ben
Ik zie hem naar me toe rennen
Zijn handen strelen me en trekken me mee
Het is mooi zoals in de film
Geen verraad, geen pijn
Mijn scenario wil dat niet
Hij zegt dat ik koningin ben
En arme ik, ik geloof erin
Hmm, arme ik, ik geloof erin

Escrita por: Sam Brewski