Arriba En La Cordillera
¿Qué sabes de cordillera
Si tú naciste tan lejos?
Hay que conocer la piedra
Que corona al ventisquero
Hay que recorrer callando
Los atajos del silencio
Y cortar por las orillas
De los lagos cumbrereños
¡Mi padre anduvo su vida
Por entre piedras y cerros!
La viuda blanca en su grupa
La maldición del arriero
Llevó a mi viejo esa noche
A robar ganado ajeno
Junto al paso de Atacalco
A la entrada del invierno
Le preguntaron a golpes
Y él respondió con silencios
Los guardias cordilleranos
Clavaron su cruz al viento
Los ángeles de Santa Fe
Fueron nombres del infierno
Hasta mi casa llegaba
La ley buscando al cuatrero
Mi madre escondió la cara
Cuando él no volvió del cerro
Y arriba en la cordillera
La noche entraba en sus huesos
Él, que fue tan hombre y solo
Llevó a la muerte en su arreo
Nosotros cruzamos hoy
Con un rebaño del bueno
Arriba en la cordillera
No nos vio pasar ni el viento
¡Con qué orgullo me querría
Si ahora llegara a saberlo!
Pero el viento no más sabe
Dónde se durmió mi viejo
Con su pena de hombre pobre
Y dos balas en el pecho
Boven in de Bergen
Wat weet jij van bergen
Als je zo ver weg bent geboren?
Je moet de steen leren kennen
Die de sneeuwtop kroont
Je moet stilletjes de wegen verkennen
De kortere paden van de stilte
En langs de oevers snijden
Van de bergmeren
Mijn vader heeft zijn leven gewandeld
Tussen stenen en heuvels!
De witte weduwe op haar rug
De vloek van de muilezel
Nam mijn oude man die nacht
Om gestolen vee te pakken
Bij de doorgang van Atacalco
Bij de ingang van de winter
Ze vroegen hem met klappen
En hij antwoordde met stiltes
De bergwachters
Hamerden zijn kruis in de lucht
De engelen van Santa Fe
Waren namen van de hel
Tot aan mijn huis kwam
De wet op zoek naar de dief
Mijn moeder verborg haar gezicht
Toen hij niet terugkwam van de heuvel
En boven in de bergen
Ging de nacht in zijn botten
Hij, die zo'n man was en alleen
Droeg de dood in zijn last
Wij steken vandaag over
Met een goede kudde
Boven in de bergen
Zag de wind ons niet voorbijgaan
Met welke trots zou hij me willen
Als hij het nu zou weten!
Maar de wind weet alleen
Waar mijn oude man in slaap viel
Met zijn verdriet van een arme man
En twee kogels in zijn borst