395px

Het Geluid Van Stilte

Paul Simon

The Sound Of Silence

Hello darkness, my old friend
I've come to talk with you again
Because a vision softly creeping
Left its seeds while I was sleeping
And the vision that was planted in my brain
Still remains within the sound of silence

In restless dreams, I walked alone
Narrow streets of cobblestone
'Neath the halo of a street lamp
I turned my collar to the cold and damp

When my eyes were stabbed
By the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence

And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more
People talking without speaking
People hearing without listening

People writing songs
That voices never share
And no one dare
Disturb the sound of silence

"Fools" said I, "you do not know
Silence like a cancer grows
Hear my words that I might teach you
Take my arms that I might reach to you"
But my words like silent raindrops fell
And echoed in the wells of silence

And the people bowed and prayed
To the neon God they made
And the sign flashed out it's warning
And the words that it was forming

And the sign said
"The words of the prophets
Are written on the subway walls
And tenement halls"
And whispered in the sound of silence

Het Geluid Van Stilte

Hallo duisternis, mijn oude vriend
Ik ben weer gekomen om met je te praten
Omdat een visie zachtjes binnensloop
Zij liet haar zaden achter terwijl ik sliep
En de visie die in mijn hoofd werd geplant
Blijft nog steeds binnen het geluid van stilte

In rusteloze dromen liep ik alleen
Nauwe straatjes van kinderkopjes
Onder de halo van een straatlamp
Draaide ik mijn kraag tegen de kou en de nattigheid

Toen mijn ogen werden doorboord
Door de flits van een neonlicht
Dat de nacht spleet
En het geluid van stilte raakte

En in het naakte licht zag ik
Tienduizend mensen, misschien meer
Mensen die praten zonder te spreken
Mensen die horen zonder te luisteren

Mensen die liedjes schrijven
Die stemmen nooit delen
En niemand durft
Het geluid van stilte te verstoren

"Dwazen" zei ik, "jullie weten het niet
Stilte groeit als een kanker
Hoor mijn woorden zodat ik je kan onderwijzen
Neem mijn armen zodat ik je kan bereiken"
Maar mijn woorden vielen als stille regendruppels
En weerklonken in de putten van stilte

En de mensen boogden en baden
Tot de neon God die ze maakten
En het bord flitste zijn waarschuwing
En de woorden die het vormde

En het bord zei
"De woorden van de profeten
Zijn geschreven op de metro muren
En in de gangen van de huurkazernes"
En gefluisterd in het geluid van stilte

Escrita por: Paul Simon