395px

De Koele, Koele Rivier

Paul Simon

The Cool, Cool River

Moves like a fist through the traffic
Anger and no one can heal it
Shoves a little bump into the momentum
It's just a little lump
But you feel it
In the creases and the shadows
With a rattling deep emotion
The cool, cool river
Sweeps the wild, white ocean

Yes boss. the government handshake
Yes boss. the crusher of language
Yes boss. mr. stillwater,
The face at the edge of the banquet
The cool, the cool river
The cool, the cool river

I believe in the future
I may live in my car
My radio tuned to
The voice of a star
Song dogs barking at the break of dawn
Lightning pushes the edge of a thunderstorm
And these old hopes and fears
Still at my side

Anger and no one can heal it
Slides through the metal detector
Lives like a mole in a motel
A slide in a slide projector
The cool, cool river
Sweeps the wild, white ocean
The rage of love turns inward
To prayers of devotion
And these prayers are
The constant road across the wilderness
These prayers are
These prayers are the memory of god
The memory of god

And I believe in the future
We shall suffer no more
Maybe not in my lifetime
But in yours I feel sure
Song dogs barking at the break of dawn
Lightning pushes the edges of a thunderstorm
And these streets
Quiet as a sleeping army
Send their battered dreams to heaven, to heaven
For the mother's restless son
Who is a witness to, who is a warrior
Who denies his urge to break and run

Who says: hard times?
I'm used to them
The speeding planet burns
I'm used to that
My life's so common it disappears
And sometimes even music
Cannot substitute for tears

De Koele, Koele Rivier

Beweegt als een vuist door het verkeer
Woede en niemand kan het genezen
Duwt een kleine hobbel in de momentum
Het is maar een klein bultje
Maar je voelt het
In de plooien en de schaduwen
Met een rammelende diepe emotie
De koele, koele rivier
Veegt de wilde, witte oceaan weg

Ja baas. de handdruk van de overheid
Ja baas. de verwoester van taal
Ja baas. meneer stilwater,
Het gezicht aan de rand van het banket
De koele, de koele rivier
De koele, de koele rivier

Ik geloof in de toekomst
Ik woon misschien in mijn auto
Mijn radio afgestemd op
De stem van een ster
Zanghonden blaffen bij het krieken van de dag
Bliksem duwt de rand van een onweersbui
En deze oude hoop en angsten
Nog steeds aan mijn zijde

Woede en niemand kan het genezen
Glijdt door de metaaldetector
Leeft als een mol in een motel
Een dia in een dia-projector
De koele, koele rivier
Veegt de wilde, witte oceaan weg
De woede van de liefde draait naar binnen
Naar gebeden van toewijding
En deze gebeden zijn
De constante weg door de wildernis
Deze gebeden zijn
Deze gebeden zijn de herinnering aan god
De herinnering aan god

En ik geloof in de toekomst
We zullen niet meer lijden
Misschien niet in mijn leven
Maar in het jouwe ben ik zeker
Zanghonden blaffen bij het krieken van de dag
Bliksem duwt de randen van een onweersbui
En deze straten
Stil als een slapende leger
Sturen hun gehavende dromen naar de hemel, naar de hemel
Voor de onrustige zoon van de moeder
Die getuige is, die een krijger is
Die zijn drang om te breken en te rennen ontkent

Die zegt: zware tijden?
Ik ben eraan gewend
De razende planeet brandt
Ik ben eraan gewend
Mijn leven is zo gewoon dat het verdwijnt
En soms kan zelfs muziek
Geen vervanging zijn voor tranen

Escrita por: Paul Simon