Descanso
Hoy la abuela me ha contado
Que ha salido a preguntarle
A un señor muy majo por qué tiene que llorar
Le ha deseado buen domingo
Y yo no entendía na'
Pero veo que ha vuelto a casa más contenta
Y yo a callar
A mí me pasan los años
Ahora soy yo el que llorará
Tengo celos de la abuela, ella tiene con quién hablar
¿Por qué no puedo creer en alguien más grande que yo mismo al que culpar?
¿Cómo de egoísta es querer dejar a otro arrendar mi vida?
¿Qué pasa si ya no quiero tomar decisiones, cómo ser cómo amar?
No hay ningún destino, solo quiero descansar
Hoy el médico me ha dicho que me tengo que calmar
Que me tiemblan ya las manos, no es muy normal a mi edad
Si me ahogo con pensar en enfrentarme a mis deseos
En un día tan tranquilo que no tengo que hacer ná'
Si fueran puestos por alguien, ¿por qué estos no se dan ya?
¿Quiere alguien jugar conmigo o es que a mí se me da mal?
¿Por qué no puedo creer en alguien más grande que yo mismo al que culpar?
¿Cómo de egoísta es querer dejar a otro arrendar mi vida?
¿Qué pasa si ya no quiero tomar decisiones, cómo ser cómo amar?
No hay ningún destino, solo quiero descansar
Rust
Vandaag heeft oma me verteld
Dat ze is gaan vragen
Aan een aardige man waarom hij moet huilen
Ze heeft hem een fijne zondag gewenst
En ik begreep er niks van
Maar ik zie dat ze blijer thuis is gekomen
En ik moet zwijgen
De jaren gaan aan me voorbij
Nu ben ik degene die zal huilen
Ik ben jaloers op oma, zij heeft iemand om mee te praten
Waarom kan ik niet geloven in iemand groter dan ikzelf om de schuld te geven?
Hoe egoïstisch is het om een ander mijn leven te laten huren?
Wat als ik geen beslissingen meer wil nemen, hoe moet ik liefhebben?
Er is geen bestemming, ik wil gewoon rust
Vandaag heeft de dokter me gezegd dat ik moet kalmeren
Dat mijn handen al trillen, dat is niet normaal voor mijn leeftijd
Als ik me verdrink in het denken aan mijn verlangens
Op een zo'n rustige dag dat ik niks hoef te doen
Als ze door iemand zijn opgelegd, waarom komen ze dan niet?
Wil iemand met me spelen of ben ik gewoon niet goed genoeg?
Waarom kan ik niet geloven in iemand groter dan ikzelf om de schuld te geven?
Hoe egoïstisch is het om een ander mijn leven te laten huren?
Wat als ik geen beslissingen meer wil nemen, hoe moet ik liefhebben?
Er is geen bestemming, ik wil gewoon rust