395px

Manier van het Platteland (met Almir Sater)

Paula Fernandes

Jeito De Mato (part. Almir Sater)

De onde é que vem esses olhos tão tristes?
Vem da campina onde o Sol se deita
Do regalo de terra que o teu dorso ajeita
E dorme serena
No sereno, sonha

De onde é que salta essa voz tão risonha?
Da chuva que teima, mas o céu rejeita
Do mato, do medo, da perda tristonha
Mas que o Sol resgata
Arde e deleita

Há uma estrada de pedra que passa na fazenda
É teu destino, é tua senda
Onde nascem tuas canções
As tempestades do tempo que marcam tua história
Fogo que queima na memória
E acende os corações

Sim, dos teus pés na terra nascem flores
A tua voz macia aplaca as dores
E espalha cores vivas pelo ar
Ah-ah-ah-ah
Sim, dos teus olhos saem cachoeiras
Sete lagoas, mel e brincadeiras
Espumas, ondas, águas do teu mar
Ah-ah-ah, ê-laiá

Há uma estrada de pedra que passa na fazenda
É teu destino, é tua senda
Onde nascem tuas canções
As tempestades do tempo que marcam tua história
Fogo que queima na memória
E acende os corações

Sim, dos teus pés na terra nascem flores
A tua voz macia aplaca as dores
E espalha cores vivas pelo ar
Ah-ah-ah-ah
Sim, dos teus olhos saem cachoeiras
Sete lagoas, mel e brincadeiras
Espumas, ondas, águas do teu mar
Ah-ah-ah, ê-laiá

De onde é que vem esses olhos tão tristes?
Vem da campina onde o Sol se deita
De onde é que salta essa voz tão risonha?
Dorme serena
No sereno, sonha

Dorme serena e sonha

Manier van het Platteland (met Almir Sater)

Van waar komen die zo treurige ogen?
Ze komen van de vlakte waar de zon ondergaat
Van de rijkdom van de aarde die jouw rug ondersteunt
En rustig slaapt
In de koelte, droomt

Van waar komt die zo vrolijke stem?
Van de regen die volhardend is, maar de lucht afwijst
Van het bos, de angst, het treurige verlies
Maar de zon herstelt
Brandt en verheugt

Er is een stenen weg die door de boerderij gaat
Het is jouw bestemming, het is jouw pad
Waar jouw liedjes geboren worden
De stormen van de tijd die jouw verhaal markeren
Vuur dat brandt in het geheugen
En de harten aansteekt

Ja, uit jouw voeten in de aarde groeien bloemen
Jouw zachte stem verzacht de pijn
En verspreidt levendige kleuren in de lucht
Ah-ah-ah-ah
Ja, uit jouw ogen komen watervallen
Zeven lagunes, honing en spelletjes
Schuim, golven, water van jouw zee
Ah-ah-ah, ê-laiá

Er is een stenen weg die door de boerderij gaat
Het is jouw bestemming, het is jouw pad
Waar jouw liedjes geboren worden
De stormen van de tijd die jouw verhaal markeren
Vuur dat brandt in het geheugen
En de harten aansteekt

Ja, uit jouw voeten in de aarde groeien bloemen
Jouw zachte stem verzacht de pijn
En verspreidt levendige kleuren in de lucht
Ah-ah-ah-ah
Ja, uit jouw ogen komen watervallen
Zeven lagunes, honing en spelletjes
Schuim, golven, water van jouw zee
Ah-ah-ah, ê-laiá

Van waar komen die zo treurige ogen?
Ze komen van de vlakte waar de zon ondergaat
Van waar komt die zo vrolijke stem?
Rustig slaapt
In de koelte, droomt

Rustig slaapt en droomt

Escrita por: Paula Fernandes, Mauricio Santini