Cidade Submersa
Ergo em silêncio
Como um pirata perdido
Minha negra bandeira e me sento
Mexo e remexo e me perco e adormeço
Nas ruínas da cidade submersa
Sonhando um mar que não conheço
Como não conheço as ondas do meu coração
Restaram que nem cinzas
Cicatrizes que tentei cobrir ainda com pudor
Na memória, tantas vagas
Que nem posso repetir ou explicar
Se me doeu, azar
Não quero saber de nada
Onderwaterstad
Sta op in stilte
Als een verloren piraat
Mijn zwarte vlag en ik ga zitten
Ik rommel en wroet en raak verdwaald en val in slaap
In de ruïnes van de onderwaterstad
Dromend van een zee die ik niet ken
Zoals ik de golven van mijn hart niet ken
Er zijn alleen as overgebleven
Littekens die ik nog met schaamte probeerde te bedekken
In mijn geheugen, zoveel golven
Die ik niet eens kan herhalen of uitleggen
Als het pijn deed, pech
Ik wil van niets weten