A Da Misántropa Riquiña
Amor, isto é o único que lle pides á vida
Así que isto é o que cres que necesitas
Entón é isto o que che fai sentir ben
Ou non
Que cutre dicir que todo era unha mentira
Que pouco aporta se fas que isto se repita
Non se pode vir así a unha canción
Amor, a paz é cara porque igual non a queremos
Eu tamén caio adrede, boto a culpa aos freos
A cicatriz é carta de presentación
E non, non é por cínica ou capricho que me doia
Pero por crítica e precaria que me amola
É ver o ben que convivo co terror
Amor, será isto o peor ou o mellor das nosas vidas?
Eu que sempre quero ter a quen culpar
Xa está escrito
Canta unha poeta oral
Amor, mira que autobiografía involuntaria
Todo o ouro que non teña unha palabra
Tamén iso podo capitalizar
Amor, xa non quero estar aquí, xa non me gusta
Este cuarto está forrado de dolor
A misántropa riquiña xa marchou
A misántropa riquiña xa marchou
A misántropa riquiña xa marchou
A misántropa riquiña
Xa marchou
A La Misántropa Bonita
Amor, esto es lo único que le pides a la vida
Así que esto es lo que crees que necesitas
Entonces esto es lo que te hace sentir bien
O no
Qué patético decir que todo era una mentira
Que poco aporta si haces que esto se repita
No se puede venir así a una canción
Amor, la paz es cara porque igual no la queremos
Yo también caigo a propósito, echo la culpa a los frenos
La cicatriz es carta de presentación
Y no, no es por cínica o capricho que me duele
Sino por crítica y precaria que me molesta
Es ver lo bien que convivo con el terror
Amor, ¿será esto lo peor o lo mejor de nuestras vidas?
Yo que siempre quiero tener a quién culpar
Ya está escrito
Canta una poeta oral
Amor, mira que autobiografía involuntaria
Todo el oro que no tenga una palabra
También eso puedo capitalizar
Amor, ya no quiero estar aquí, ya no me gusta
Este cuarto está forrado de dolor
La misántropa bonita ya se fue
La misántropa bonita ya se fue
La misántropa bonita ya se fue
La misántropa bonita
Ya se fue