Lamento dos Imperfeitos
Não sou perfeito
Estou ainda sendo feito
E por ter muito defeito
Vivo em constante construção
Sou raro efeito
Não sou causa e a respeito
Da raiz que me fez fruto
Desfruto a divina condição
Em noites de céu apagado
Desenhos as estrelas no chão
Em noites de céu estrelado
Eu pego as estrelas com a mão
E quando a agonia cruza a estrada
Eu peço pra Deus me dar sua mão
Sou seresteiro
Sou poeta, sou romeiro
Com palavra, amor primeiro
Vou rabiscando o coração
Vou pela rua
Minha alma as vezes nua
De joelhos peço ao tempo
A ponta do seu cobertor
Vou pelo mundo
Cruzo estradas, num segundo
Mundo imenso, vasto e fundo
Todo alojado em meu olhar
Sou retirante
Sou ao rio semelhante
Se me barram, aprofundo
Depois vou buscar outro lugar
Lamento van de Imperfecten
Ik ben niet perfect
Ik ben nog steeds in de maak
En omdat ik veel gebreken heb
Leef ik in constante opbouw
Ik ben een zeldzaam effect
Ik ben geen oorzaak en over
De wortel die mij vrucht heeft gegeven
Geniet ik van de goddelijke staat
In nachten met een dof hemel
Teken ik de sterren op de grond
In nachten met een sterrenhemel
Pak ik de sterren met mijn hand
En wanneer de pijn de weg kruist
Vraag ik God om me zijn hand te geven
Ik ben een serenadezanger
Ik ben een dichter, ik ben een pelgrim
Met woorden, liefde eerst
Krabbelt mijn hart wat rond
Ik loop door de straat
Mijn ziel soms naakt
Op mijn knieën vraag ik de tijd
Om de punt van zijn deken
Ik ga de wereld rond
Steek wegen over, in een seconde
Een immense, uitgestrekte wereld
Die helemaal in mijn blik is opgeslagen
Ik ben een vluchteling
Ik ben als de rivier
Als ze me tegenhouden, verdiep ik me
En daarna zoek ik een andere plek