Luar
Abre a janela oh querida
Venha ver o luar cor de prata
Venha ouvir o som deste meu pinho
Na canção de uma serenata
Sei que dormes sonhando com outro
Desprezando quem é teu amor
Quem tu amas de ti nem se lembra
Quem te quer você não dá valor
Só a Lua de mim tem piedade
Porque nunca me deixa sozinho
E não sabe fazer falsidade
Ilumina sempre meu caminho
E o sereno nas folhas da mata
Como o Sol vai caindo no chão
Vai sumindo como o nosso amor
Foi se embora no teu coração
Como as nuvens que passam depressa
Foi assim que passou nosso amor
Só te peço que nunca se esqueças
Tudo aquilo que você jurou
E quem falta com o juramento
Com o tempo vai se arrepender
Porque o mundo é uma grande escola
Pra ensinar quem não sabe viver
Maanlicht
Open het raam, oh liefje
Kom kijken naar het zilveren maanlicht
Kom luisteren naar het geluid van deze den
In het lied van een serenade
Ik weet dat je slaapt en droomt van een ander
Verachtend wie jouw liefde is
Wie je liefhebt, daar denk je niet aan
Wie je wilt, daar geef je geen waarde aan
Alleen de Maan heeft medelijden met mij
Omdat ze me nooit alleen laat
En niet weet hoe ze oneerlijk moet zijn
Verlicht altijd mijn pad
En de dauw op de bladeren van het bos
Zoals de Zon valt op de grond
Verdwijnt zoals onze liefde
Is vertrokken uit jouw hart
Zoals de wolken die snel voorbijgaan
Zo is onze liefde voorbijgegaan
Ik vraag je alleen om nooit te vergeten
Alles wat je hebt gezworen
En wie het gelofte breekt
Zal met de tijd spijt krijgen
Want de wereld is een grote school
Om te leren wie niet weet te leven