Lazos
Estabas sola, pero tranquila,
cuando te dijo "qué linda estás"
y fue una ráfaga de la vida,
fue una ventana en la oscuridad
y susurrado como en los cuentos
aprovechó tu debilidad,
llovió la lluvia en los cauces secos
y puso un beso en tu soledad.
Como una flor jamás presentida
se hizo el guardián de tu intimidad,
en los balcones ropa tendida
y afuera el ruido de la ciudad
Pero pensando que el tiempo es vela
que se deshace sin avisar
encarcelaste al amor que vuela
con el temor de lo que se va.
Y te entregaste sin condiciones
y te olvidaste quizá de ti
y como dicen en las canciones:
si tú te vas qué será de mí.
Forzaste quizá demasiado los lazos
pensando que en eso consiste el amor
en dar, sin medir, el calor de un abrazo.
Quién sabe qué fue, qué pasó...
Estabas sola pero tranquila
cuando te dijo: "vengo por ti"
"eres la cura de mis heridas
toda la vida que no viví".
¿Y cómo hacer para no quererle?,
¿cuál es el paso que hay que medir?,
¿cuál es el límite de la fuente,
cuál es el tope de la raíz?.
Forzaste quizá demasiado los lazos
pensando que en eso consiste el amor
en dar, sin medir, el calor de un abrazo.
Quién sabe qué fue, qué pasó...
qué paso…
Verbondenheid
Je was alleen, maar rustig,
toen hij zei: "Wat zie je er mooi uit"
en het was een flits van het leven,
het was een raam in de duisternis.
En gefluisterd zoals in de verhalen
maakte hij gebruik van je kwetsbaarheid,
het regende in de droge beddingen
en hij drukte een kus op je eenzaamheid.
Als een bloem die nooit verwacht werd
werd hij de bewaker van je intimiteit,
op de balkons hing de was te drogen
en buiten het lawaai van de stad.
Maar denkend dat de tijd een kaars is
die zonder waarschuwing smelt,
heb je de liefde die vliegt opgesloten
uit angst voor wat er gaat.
En je gaf je zonder voorwaarden
en misschien vergat je jezelf,
en zoals ze in de liedjes zeggen:
als jij weggaat, wat wordt er dan van mij?
Je hebt misschien de banden te veel geforceerd
denkend dat dat is waar de liefde om draait,
geven, zonder te meten, de warmte van een omhelzing.
Wie weet wat het was, wat er gebeurde...
Je was alleen maar rustig
toen hij zei: "Ik kom voor jou"
"Jij bent de genezing van mijn wonden,
het hele leven dat ik niet heb geleefd."
En hoe moet je niet van hem houden?,
wat is de stap die je moet meten?,
wat is de grens van de bron,
wat is de limiet van de wortel?
Je hebt misschien de banden te veel geforceerd
denkend dat dat is waar de liefde om draait,
geven, zonder te meten, de warmte van een omhelzing.
Wie weet wat het was, wat er gebeurde...
wat er gebeurde...