Ella
Me canse de rogarle
Me canse de decirle
Que yo sin ella
De pena muero.
Ya no quiso escucharme
Si sus labios se abrieron
Fue pa' decirme
Ya no te quiero.
Yo senti que mi vida
Se perdia en un abismo
Profundo y negro
Como mi suerte.
Quiser hallar el olvido
Al estilo jalisco
Pero aquellos mariachis
Y aquel tequila
Me hicieron llorar.
Me canse de rogarle
Con el llanto en los ojos
Alce mi copa
Y brinde por ella.
No podia despreciarme
Era el ultimo brindis
De un bohemio
Con una reina.
Los mariachis callaron
De mi mano sin fuerza
Cayo mi copa
Sin darme cuenta.
Ella quiso quedarse
Cuando vio mi tristeza
Pero ya estaba escrito
Que aquella noche
Perdiera su amor.
Ella
Ik ben moe van het smeken
Ik ben moe van het zeggen
Dat ik zonder haar
Van verdriet sterf.
Ze wilde niet meer luisteren
Als haar lippen opengingen
Was het om te zeggen
Ik hou niet meer van je.
Ik voelde dat mijn leven
Verloor in een afgrond
Diep en zwart
Zoals mijn geluk.
Ik wilde de vergetelheid vinden
Op de Jalisco-manier
Maar die mariachis
En die tequila
Lieten me huilen.
Ik ben moe van het smeken
Met tranen in mijn ogen
Heft mijn glas
En proost op haar.
Ze kon me niet afwijzen
Het was de laatste toast
Van een bohemien
Met een koningin.
De mariachis zwegen
Uit mijn zwakke hand
Viel mijn glas
Zonder dat ik het merkte.
Zij wilde blijven
Toen ze mijn verdriet zag
Maar het was al geschreven
Dat die nacht
Ze haar liefde zou verliezen.