La Verdolaga
Ay, de aquel que a las mujeres
Les da el amor y el dinero
Cuando menos se lo piensan
Se queda en el cuero
Por eso yo vivo errante
Sin confiar en la mujer
Cariñitos de un instante
Y no volverlos a ver
Por eso yo vivo errante
No hay que estar comprometidos
En las cosas del querer
Solteras o con marido
Siempre es buena la mujer
Aunque me veas inocente
En las cosas del amor
No me gusta lo corriente
Consumo de lo mejor
Aunque me veas inocente
Los amores más bonitos
Son como la verdolaga
Nomás le pones tantito
Y crecen como una plaga
Y tienes otra ventaja
Si cultivas ese amor
Que cuando ya se te pasa
Con un jalón se acabó
Y tienes otra ventaja
De Verdolaga
Ay, van diegene die vrouwen
De liefde en het geld geeft
Wanneer ze het het minst verwachten
Blijft hij met lege handen
Daarom leef ik als een zwerver
Zonder de vrouw te vertrouwen
Korte momenten van genegenheid
En ze nooit meer terugzien
Daarom leef ik als een zwerver
Je hoeft niet vast te zitten
Aan de dingen van de liefde
Of je nu vrijgezel bent of getrouwd
Vrouwen zijn altijd goed
Ook al zie je me onschuldig
In de dingen van de liefde
Ik hou niet van het gewone
Ik kies voor het beste
Ook al zie je me onschuldig
De mooiste liefdes
Zijn als de verdolaga
Je voegt er een beetje aan toe
En ze groeien als een plaag
En je hebt nog een voordeel
Als je die liefde cultiveert
Want als het voorbij is
Is het met een ruk voorbij
En je hebt nog een voordeel
Escrita por: Alberto Cervantes / R. Fuentes