El Solitario
Si tuve otro nombre antes
Lo borró el tiempo
Me llaman el solitario
Porque así voy
Por los caminos que el viento
Traza en la noche
Por cerros, valles y cumbres
Por ahí yo voy
Mi caballo tiene alas
Cuando lo apuro
Mi poncho es bandera altiva
De libertad
Mi corvo se muestra fiero
Con los extraños
La muerte por los caminos
Me ha de encontrar
Solitario, solitario
Me grita el viento
A donde tus negros pasos
Te han de llevar
Y yo le digo al que sopla
En las tormentas
Mañana cuando amanezca
Lo he de pensar
A veces cuando en las tardes
Diviso un pueblo
Me acerco porque unos tragos
Me quiero echar
Y siento que bajo el poncho
Se van las penas
A diablos que hay que sufrirla
Para olvidar
Solitario, solitario
Me grita el viento
A donde tus negros pasos
Te han de llevar
Y yo le digo al que sopla
En las tormentas
Mañana cuando amanezca
Lo he de pensar
Mañana cuando amanezca
Lo he de pensar
De Eenzame
Als ik een andere naam had
Verloor de tijd die
Ze noemen me de eenzame
Omdat ik zo ga
Over de paden die de wind
Trek in de nacht
Over heuvels, valleien en toppen
Daar ga ik
Mijn paard heeft vleugels
Als ik hem aanmoedig
Mijn poncho is een trotse vlag
Van vrijheid
Mijn zwaard toont zich woest
Tegen vreemden
De dood op de paden
Zal me vinden
Eenzaam, eenzaam
Schreeuwt de wind
Waarheen je zwarte stappen
Je zullen brengen
En ik zeg tegen degene die blaast
In de stormen
Morgen als de zon opkomt
Zal ik erover nadenken
Soms als ik in de namiddag
Een dorp zie
Kom ik dichterbij omdat ik wat drankjes
Wil nemen
En ik voel dat onder de poncho
De zorgen verdwijnen
Naar de duivel met het lijden
Om te vergeten
Eenzaam, eenzaam
Schreeuwt de wind
Waarheen je zwarte stappen
Je zullen brengen
En ik zeg tegen degene die blaast
In de stormen
Morgen als de zon opkomt
Zal ik erover nadenken
Morgen als de zon opkomt
Zal ik erover nadenken