395px

Zomerregen

Pedro Mizutani

Chuva de Verão

Não quero dormir, meu bem
Mas disso você já sabe
Dia sol e areia quente
De noite eu vivo a cidade

Procuro em você
Uma poesia, me hipnotiza
Somos só mais um clichê
Só falta você ver
Que eu vi, que eu vi
Que eu vi de longe
Divina miopia
Pois, chegar perto demais tudo perde a magia

Mas você nem me notou
Tão bonita essa dor
Que excita o meu coração
Penso em você, bebo dessa ilusão
Deixa vir chuva de verão
Não, não vai embora não

Noite escura
Deixa imaginar
Não contente, aguardente é
É o que faz chover com amará
Vou te convencer
Minha cidade encanta, oh
Canto a canto, a rua chama
E ela não se cansa
Essa paixão de esquina é paixão diluída
Pois chegar perto demais acaba a fantasia

Mas você nem me notou
Tão bonita essa dor
Que excita o meu coração
Penso em você, bebo dessa ilusão
Deixa vir chuva de verão
Não, não vai embora não

Zomerregen

Ik wil niet slapen, schat
Maar dat weet je al
Zon en warm zand
's Nachts leef ik de stad

Ik zoek in jou
Een poëzie, het hypnotiseert me
We zijn gewoon weer een cliché
Je moet alleen nog zien
Dat ik zag, dat ik zag
Dat ik van ver zag
Goddelijke bijziendheid
Want te dichtbij komen, verliest alles zijn magie

Maar je hebt me niet eens opgemerkt
Zo mooi is deze pijn
Die mijn hart opwint
Ik denk aan jou, drink van deze illusie
Laat de zomerregen maar komen
Nee, ga alsjeblieft niet weg

Donkere nacht
Laat me fantaseren
Niet tevreden, sterke drank is
Wat het laat regenen met liefde
Ik ga je overtuigen
Mijn stad betovert, oh
Van hoek tot hoek, de straat roept
En ze raakt niet moe
Deze hoekpassie is verdunde liefde
Want te dichtbij komen, eindigt de fantasie

Maar je hebt me niet eens opgemerkt
Zo mooi is deze pijn
Die mijn hart opwint
Ik denk aan jou, drink van deze illusie
Laat de zomerregen maar komen
Nee, ga alsjeblieft niet weg

Escrita por: Pedro Mizutani