Na Lua
Pensei que fosse nuvem, mas esse amor não é de agora,
Por trás de um véu de tule, a porta aberta é nossa história
E esse fim de tarde é pra você.
Na lua, só mais um dia
Aqui na Terra há tantas horas
Pra te encontrar no estio entre viagens corpo a fora.
Te beijar os lábios e sumir.
Deixa que aconteça a trama da beleza,
Até você passar por mim.
Se nada é impossível, seja a imensidão desse momento
A terra e o mar no apartamento e a cidade toda é nosso jardim.
Se nada é impossível, seja a imperfeição desse momento
Até rimar no pensamento, a claridade solta longe do fim.
Op de Maan
Ik dacht dat het een wolk was, maar deze liefde is niet van nu,
Achter een tule sluier, de open deur is ons verhaal.
En deze avond is voor jou.
Op de maan, nog een dag,
Hier op aarde zijn er zoveel uren
Om je te vinden in de zomer tussen reizen door.
Je lippen kussen en verdwijnen.
Laat de schoonheid zich ontvouwen,
Totdat je langs me komt.
Als niets onmogelijk is, laat dan de oneindigheid van dit moment zijn.
De aarde en de zee in het appartement en de hele stad is onze tuin.
Als niets onmogelijk is, laat dan de imperfectie van dit moment zijn,
Tot het rijmt in gedachten, de helderheid ver weg van het einde.
Escrita por: Magno Mello, Kadu Vianna, Pedro Morais