らくらく安楽死 (rakuraku anrakushi)
真っ暗がりの布団の底
makkuragari no futon no soko
ゆめゆめ悪夢にずぶずぶ沈む
yume yume akumu ni zubuzubu shizumu
見慣れた画面のその向こうには
minareta gamen no sono mukou ni wa
誰かの悪意の包囲網
dareka no akui no houimou
壊れたカーテンの隙間から
kowareta kaaten no sukima kara
壁を埋めるのは
kabe wo umeru no wa
暴言? 妄言? 知りません
bougen? mougen? shirimasen
らくらくお気楽安楽死
rakuraku okiraku anrakushi
自殺は勘弁 苦しいし
jisatsu wa kanben kurushii shi
はくだく快楽安全死
hakudaku kairaku anzensh
くらくら暗闇 腹上死
kurakura kurayami haraue shi
わくわく極楽安楽死
wakuwaku gokuraku anrakushi
いたずら断念 殺人鬼
itazura dannen satsujinki
人間できたらまたおいで
ningen dekitara mata oide
残念、概念、希死観念!
zannen, gainen, kishikan'nenn!
薄暗い部屋入り浸ってさ
usugurai heya irihitatte sa
紙幣の残高みるみる消える
shihei no zandaka mirumiru kieru
不憫の貧乏成り下がってる
fubin no binbou nari sagatteru
不信の心臓後遺症
fushin no shinzou kouishou
寂れた天井があざ笑う
sabireta tenjou ga azawarau
それを見てるのは
sore wo miteru no wa
正気? 病気? 誤認識?
shouki? byouki? goninshiki?
らくらくお気楽安楽死
rakuraku okiraku anrakushi
到着あの世のパスポート
touchaku ano yo no pasupooto
ごくごく飲み干すモンエナジー
goku goku nomihosu monenajii
孤独に中毒お気の毒
kodoku ni chuudoku oki no doku
なくなく自堕落安楽死
naku naku jidarakku anrakushi
命のお値段二百万
inochi no onedan ni hyakuman
大金できたらまたおいで
taikin dekitara mata oide
ざーめん、しょんべん、鬱らーめん!
zaamen, shonben, uttaramen!
分かってるさ、本当は
wakatte ru sa, hontou wa
終いなんてできやしないこと
shimai nante dekiyashi nai koto
無節操に病むならいっそ、忘れて、諦めて
musesou ni yamu nara isso, wasurete, akiramete
らくらくお気楽安楽死
rakuraku okiraku anrakushi
能無し金なしいくじなし
nōnashi kan'nashi kujinashi
がくがく震える恥晒し
gakugaku furueru hajisarashi
何度繰り返し今何時
nando kurikaeshi ima nanji
ばくばく自爆で倍返し
bakubaku jibaku de baikaeshi
現世の懲役後何年?
gensei no chōeki go nannen?
人間できたらこうならないこと
ningen dekitara kou naranai koto
知っていて
shitte ite
どうして
doushite
らくらくお気楽安楽死
rakuraku okiraku anrakushi
自殺が楽しいはずないし
jisatsu ga tanoshii hazu nai shi
かるがるお手軽皆殺し
karugaru otekara minagoroshi
命の価値など興味無し
inochi no kachi nado kyomi nashi
吐く抱く悦楽安楽死
haku daku etsuraku anrakushi
知性も理性も何もなし
chisei mo risei mo nani mo nashi
結局一人じゃ逝けやしない
kekkyoku hitori ja ikeyashi nai
残念、概念、希死観念!
zannen, gainen, kishikan'nenn!
あーめん、ごーめん、もう勘弁
aa men, go men, mou kanben
Gemakkelijk en Zorgeloos Sterven
In het donker van de dekens
Droom ik weg, zink ik weg in de nachtmerrie
Achter het vertrouwde gezicht
Ligt de kwade intentie van iemand
Vanuit de scheuren van het kapotte gordijn
Wat de muur opvult is
Droom? Of is het echt? Ik weet het niet
Gemakkelijk en zorgeloos sterven
Zelfmoord is een pijnlijke zaak
Zachtjes en veilig, een genot
Draaien, draaien, de duisternis komt
Opgewonden, de zaligheid van het sterven
Een grap, een wrede moord
Als je mens wordt, kom dan weer terug
Jammer, idee, walg, spijt
In de schemerige kamer blijf ik hangen
De balans van mijn angst verdwijnt snel
De arme, ellendige staat
De onrustige hartslag van de onzekerheid
Het vervallen plafond lacht me uit
En wie kijkt ernaar?
Wakker? Ziek? Vijf mensen?
Gemakkelijk en zorgeloos sterven
Aankomst, het paspoort van die wereld
Gulzig drink ik de energie op
In de eenzaamheid, verslaafd aan de pijn
Huilend, de ellende van het sterven
De prijs van het leven is honderdduizend
Als je mens wordt, kom dan weer terug
Jammer, plas, slappe ramen
Ik begrijp het, echt waar
Je kunt het niet gewoon afsluiten
Als het zo moeilijk is, vergeet het dan, geef het op
Gemakkelijk en zorgeloos sterven
Zonder hersens, zonder verantwoordelijkheden
Trillend van angst, blootgesteld
Hoe vaak herhaal ik het, hoe laat is het?
Bam, bam, de explosie van de dood
Hoeveel jaren na de dood?
Als je mens wordt, moet het zo niet zijn
Ik weet het
Waarom?
Gemakkelijk en zorgeloos sterven
Zelfmoord kan niet leuk zijn
Lichtzinnig, met gemak, iedereen vermoord
De waarde van het leven interesseert me niet
Zachtjes, de ellende van het sterven
Geen intelligentie, geen moraal, niets
Uiteindelijk kan ik het niet alleen
Jammer, idee, walg, spijt
Amen, sorry, laat me met rust.