La Ballata Dell'uomo In Più
Era l'ultimo della classe
Ma nessuno gliene voleva
Ogni giorno una cosa nuova
E di tutti se la rideva
Poi la vita se lo rubò
Senza dargli mai più di un pò
Lui di questo si contentò
Fino a quando non lo scocciò
Voleva cogliere margherite
Ma i campi in fior già non c'erano più
C'era una corsa di tante vite
Che in campi brulli cadevano giù
Lui non pensava, lui ne rideva
Andare avanti era un piacere
Andava in cerca di un qualche cosa
Che non sapeva, ma che sentiva
Andava in cerca di un qualche cosa
Che aveva dentro, chiamato amore
Una bocca e due occhi neri
Non bastarono alla sua sete
Per la luce che lui voleva
Non lo chiusero nella rete
Una musica lo portò
Dove niente lo disturbò
Con il rullo che lo esaltò
Fino a quando non lo fermò
Lo colse in fronte una margherita
E un fiore rosso-blu per lui sbocciò
Fu questo il premio per una vita
Che guadagnava la libertà
È nato un campo di margherite
E insieme ad altri lui resterà
Non avrà un nome, fra tante vite
Non sarà l'ultimo, ma un uomo in più
De Ballade van de Man Meer
Hij was de laatste van de klas
Maar niemand gaf erom
Elke dag weer iets nieuws
En hij lachte om iedereen
Toen nam het leven hem mee
Zonder ooit meer iets te geven
Hij was tevreden met dit lot
Totdat het hem begon te irriteren
Hij wilde madeliefjes plukken
Maar de bloeiende velden waren er niet meer
Er was een race van zoveel levens
Die in dorre velden neervielen
Hij dacht er niet over na, hij lachte erom
Vooruitgaan was een genot
Hij zocht naar iets
Dat hij niet wist, maar wel voelde
Hij zocht naar iets
Dat hij van binnen had, liefde genoemd
Een mond en twee zwarte ogen
Voldeden niet aan zijn dorst
Voor het licht dat hij wilde
Vingen ze hem niet in een net
Een muziek leidde hem
Waar niets hem stoorde
Met de beat die hem opzweepte
Totdat het hem stopte
Een madeliefje raakte zijn voorhoofd
En een rood-blauwe bloem bloeide voor hem
Dit was de beloning voor een leven
Dat vrijheid verdiende
Er is een veld van madeliefjes geboren
En samen met anderen zal hij blijven
Hij zal geen naam hebben, tussen zoveel levens
Hij zal niet de laatste zijn, maar een man meer
Escrita por: Peppino Gagliardi