Un rato más
Y por muy lejos que nadase de la orilla
No tenía miedo
Y no me importaba que me entrase sal en los ojos
Y no me importaba quemarme con el Sol
Porque el dolor del día siguiente
Sería un bonito recuerdo
Y te pasaste como una hora buscando el móvil
Y al final te lo habías dejado en el coche
Y yo me pasé como tres horas riéndome de ti
Tumbado, en la toalla
Y nos bebimos como cien latas de cerveza
Y no había mucha más gente
Y hacía un poco de viento
Y a mí me habría gustado quedarme un rato más
Pero te llamó tu madre
Y empezaba a hacerse tarde
Y el Sol estaba bajando
Pero a mí me habría gustado quedarme un rato más
Con los ojos medio cerrados
Y con un libro apoyado en el pecho
Hablando de cosas poco importantes
Como nuestros personajes favoritos de Hora de Aventuras
Y viendo cómo el cielo se iba poniendo naranja
Pero en lugar de eso
Recogimos las cosas
Y caminamos despacio hacia el coche
Y no dijimos gran cosa
Y tú te retorcías las manos y mirabas el suelo
Y yo veía las olas distorsionar el reflejo del Sol en el agua
Y con una sonrisa que se iba borrando
Guardamos las cosas en el maletero
Y nos dijimos lo bien que lo habíamos pasado
Y que lo teníamos que repetir otro día
Y pusiste el coche en marcha
Y te ofreciste a llevarme devuelta a casa
Pero te dije que no pasaba nada
Que yo podía pillar el bus
Pero lo que quería decir
Era otra cosa
¿Y no podríamos habernos quedado un rato más?
¿Y qué más da si llegas un poco tarde a tu casa?
¿Y qué más da si yo mañana me tengo que levantar pronto?
¿Y qué más da que te llame tu madre?
Si la mayoría de días no te puedes levantar de la cama
Si la mayoría de días no puedes levantarte
Si tienes que obligarte
Si tienes que obligarte a salir de casa
Si es una maratón vestirte, y ducharte, y lavarte los dientes, y salir a ver a tus amigos
No hace falta que lavemos de nuestros respectivos cuerpos los rastros de sal, tristeza y arena
No hace falta que nos durmamos solos a regañadientes
Mirando la misma puta mancha de la pared con forma de estrella
El resto de los días de nuestra vida pueden ser todos días felices
Y tus amigos no volverán a darte nunca más de lado
Y seguro que tu título de Bellas Artes sirve para algo
Y encontrarás la manera de compaginar tus aficiones y tu trabajo
Y de salir de fiesta sin acabar vomitando
Y de irte a dormir sin odiar tu cuarto, tu cuerpo, tu cerebro y todo lo que hay dentro
Y encontrarás la forma de equilibrarte en la cuerda floja de la felicidad
(Algún día, si aguantas un rato más)
Nog een tijdje
En hoe ver ik ook van de oever zwom
Had ik geen angst
En het maakte me niet uit dat het zout in mijn ogen kwam
En het maakte me niet uit dat ik verbrandde in de zon
Want de pijn van de volgende dag
Zou een mooie herinnering zijn
En je was ongeveer een uur bezig met het zoeken naar je mobiel
En uiteindelijk had je hem in de auto laten liggen
En ik lag daar drie uur te lachen om jou
Liggend op de handdoek
En we dronken wel honderd blikjes bier
En er waren niet veel mensen meer
En er was een beetje wind
En ik had graag nog een tijdje willen blijven
Maar je moeder belde je
En het werd laat
En de zon ging onder
Maar ik had graag nog een tijdje willen blijven
Met mijn ogen half dicht
En een boek op mijn borst
Praatend over onbelangrijke dingen
Zoals onze favoriete personages van Adventure Time
En kijkend hoe de lucht oranje werd
Maar in plaats daarvan
Pakten we onze spullen
En liepen we langzaam naar de auto
En we zeiden niet veel
En jij draaide met je handen en keek naar de grond
En ik zag de golven het zonlicht in het water vervormen
En met een glimlach die vervaagde
Stopten we de spullen in de kofferbak
En we zeiden elkaar hoe leuk we het hadden gehad
En dat we het nog eens moesten doen
En je startte de auto
En je bood aan me terug naar huis te brengen
Maar ik zei dat het niet uitmaakte
Dat ik de bus kon nemen
Maar wat ik eigenlijk wilde zeggen
Was iets anders
Zouden we niet nog een tijdje kunnen blijven?
Wat maakt het uit als je een beetje laat thuis komt?
Wat maakt het uit als ik morgen vroeg op moet staan?
Wat maakt het uit dat je moeder je belt?
Als je de meeste dagen niet uit bed kunt komen
Als je de meeste dagen niet kunt opstaan
Als je jezelf moet dwingen
Als je jezelf moet dwingen om je huis uit te komen
Als het een marathon is om je aan te kleden, te douchen, je tanden te poetsen en je vrienden te zien
We hoeven de sporen van zout, verdriet en zand niet van onze lichamen te wassen
We hoeven niet met tegenzin alleen in slaap te vallen
Kijkend naar dezelfde kutvlek op de muur in de vorm van een ster
De rest van de dagen van ons leven kunnen allemaal gelukkige dagen zijn
En je vrienden zullen je nooit meer in de steek laten
En je diploma Beeldende Kunst zal vast ergens goed voor zijn
En je zult een manier vinden om je hobby's en je werk te combineren
En om uit te gaan zonder te eindigen met kotsen
En om te gaan slapen zonder je kamer, je lichaam, je hoofd en alles wat erin zit te haten
En je zult een manier vinden om in balans te blijven op het koord van geluk
(Een dag, als je nog even volhoudt)
Escrita por: Perfecto Miserable, Pablo Gras, Alvaro Ramos, Pablo Morfeo, Guillermo Guaita, Xavi Muñoz, Marco Rostagno, Pabro Barreda