Vivo Duras Sed Vi Molas
Eta ĉambro en granda urbo
Rifuĝejo de perturbo
Loĝi kostas tro da mono
Farbo falas de plafono
(ho, jes)
Riproĉado kaj admonoj
Dronas en la urbaj sonoj
Nun
Sidas mi kun penso nula
Kaj vi venas verdokula
Nun
Nokto falas kaj mi pensas ke
Vivo duras sed vi molas
Mono mankas nin sed amo ne
Kaj mi pretas se vi volas
Mondo plena je poetoj
Spaco plena je raketoj
Vi proksimas, spiras lante
Kuŝas apud mi ridante
Nokto falas kaj mi pensas ke
Vivo duras sed vi molas
Mono mankas nin sed amo ne
Kaj mi pretas se vi volas
Paraŝutoj, spacoŝipoj
Via haŭto, viaj lipoj
Nun
Telefonoj, Pelikano
Viaj haroj, via mano
Nun
Nokto falas kaj mi pensas ke
Vivo duras sed vi molas
Mono mankas nin sed amo ne
Kaj mi pretas se vi volas
Vivo Duras Sed Vi Molas
Esta habitación en una gran ciudad
Refugio del desorden
Vivir cuesta demasiado dinero
La pintura cae del techo
(oh, sí)
Reproches y advertencias
Se ahogan en los sonidos urbanos
Ahora
Me siento con la mente en blanco
Y tú vienes con ojos verdes
Ahora
La noche cae y pienso que
La vida es dura pero tú suavizas
Nos falta dinero pero no amor
Y estoy listo si tú quieres
Un mundo lleno de poetas
Espacio lleno de cohetes
Te acercas, respiras lentamente
Te acuestas a mi lado riendo
La noche cae y pienso que
La vida es dura pero tú suavizas
Nos falta dinero pero no amor
Y estoy listo si tú quieres
Paracaídas, naves espaciales
Tu piel, tus labios
Ahora
Teléfonos, Pelícano
Tus cabellos, tu mano
Ahora
La noche cae y pienso que
La vida es dura pero tú suavizas
Nos falta dinero pero no amor
Y estoy listo si tú quieres