Al Otro Lado Del Olvido
Tengo exiliado bajo mi almohada de un beso que ya no existe
Sobre mi mesa de noche tengo un par de musas tristes
Hay dos docenas de quistes metidos en un cajón
El ritmo del desamor albergado en mi corazón
Yo tengo en mi habitación con fiebre y resfriado un drama
Música que no dediqué y que escondí bajo la cama
Me acompaña el recuerdo de una dama que anda a cuestas
Que ya no me ama, pero me extraña en noches como esta
Mi trova de protesta ya mi tristeza denuncia
Mis letras van de abogado y argumentan con la angustia
De ya no sonreír tanto la cuarta vez mi llanto
Y esta desolación que hace años comparte mi cuarto
Bailo con el olvido, el brindis del desencanto
Y llevo manchada mi alma con gotas de vino blanco
Ya no hay trato de nada, el amor es tosco y punto
Y aun así es la enfermedad más sexy que existe en el mundo
El desconsuelo tras un rumbo en silencio a la libertad
Una pregunta a la esperanza en manos de la soledad
Un caminar con ansiedad para dejar surcar la magia
Y resistir con poesía estos días de nostalgia
Un romance me dijo gracias y se fue a volar
Cambié mis alas por cerveza y no lo volví a buscar
De viaje a otro lugar con mis vestigios por fortuna
Y con la dulzura que solo tiene la Luna
Tengo una colección de arte que coquetea con mi locura
Una melancolía gastada que tiene el alma desnuda
Tengo una caricia muda que en tu piel quiere fugarse
Junto a una lágrima con la intención de suicidarse
Tengo arcángeles de parces con quien sentarme a soñar
Una sonrisa demacrada y cansada de susurrar
Tengo ganas de jugar a esconderme en el armario
Y de escribirle a tu silencio un último poemario
Tan partidos los labios que mi venus se voló
Tan romántico y jodido que el amor ya no volvió
Tan desolado que solo me acompañan estrellas
Cuando escribo esta epopeya con el labial de ella
Y trato de borrar la huella que dejó en cada latido
Un amor roto, herido, incomprendido y no correspondido
Yo aprendí perdido en el olvido de mis versos
Que el veneno más sublime se vende en frascos de besos
Que al amor se paga un precio en ocasiones gigante
Que al principio todo es dulce y termina siendo hostigante
Y aunque quiero enamorarme desde entonces no lo logro
El resultado de ser Shakespeare con cuerpo de ogro
Levanto mi vista y ruego una mínima respuesta
Escribo cartas a Dios que con canciones me contesta
Esta soledad que apesta y me acompaña hace horas
Adentro, muy adentro, y me aprieta el tórax
Al otro lado del olvido en donde labios componen
Quiero que todos tus recuerdos por fin me abandonen
Al otro lado del olvido en donde coleccionen
Los desamores que ya no quiero que me enamoren
Al otro lado
Al otro lado del olvido
Al otro lado del olvido en donde labios componen
Yo, déjame en paz
Aan de Andere Kant van de Vergetelheid
Ik heb onder mijn kussen een kus verbannen die niet meer bestaat
Op mijn nachtkastje staan een paar treurige muzen
Er liggen twee dozijn cysten in een lade
De ritme van de liefdesverdriet huist in mijn hart
In mijn kamer heb ik met koorts en verkoudheid een drama
Muziek die ik niet opdroeg en die ik onder het bed verstopte
Het herinnering van een dame die met lasten rondloopt
Die me niet meer liefheeft, maar me mist op nachten zoals deze
Mijn protestlied doet mijn verdriet verslag
Mijn teksten zijn als een advocaat en pleiten met de angst
Om niet meer zo vaak te glimlachen, de vierde keer mijn gehuil
En deze desolatie die al jaren mijn kamer deelt
Ik dans met de vergetelheid, de toast van de teleurstelling
En mijn ziel is bevlekt met druppels witte wijn
Er is geen afspraak meer, de liefde is ruw en dat is het
En toch is het de meest sexy ziekte die er bestaat in de wereld
De wanhoop achter een stille weg naar vrijheid
Een vraag aan de hoop in handen van de eenzaamheid
Een wandeling vol angst om de magie te laten zeilen
En met poëzie deze dagen van nostalgie te weerstaan
Een romance zei me dank en vloog weg
Ik ruilde mijn vleugels voor bier en zocht het niet meer op
Op reis naar een andere plek met mijn resten van geluk
En met de zoetheid die alleen de Maan heeft
Ik heb een kunstcollectie die flirte met mijn gekte
Een versleten melancholie die de ziel naakt heeft
Ik heb een stille streling die op jouw huid wil ontsnappen
Samen met een traan met de intentie om zelfmoord te plegen
Ik heb aartsengelen van vrienden met wie ik kan dromen
Een vermoeide glimlach die moe is van fluisteren
Ik heb zin om te spelen en me in de kast te verstoppen
En een laatste bundel poëzie aan jouw stilte te schrijven
Zo gebarsten de lippen dat mijn Venus is weggevlogen
Zo romantisch en verdomd dat de liefde niet meer terugkwam
Zo verlaten dat alleen sterren me gezelschap houden
Wanneer ik deze epiek schrijf met haar lippenstift
En ik probeer de afdruk te wissen die ze in elke hartslag heeft achtergelaten
Een gebroken, gewond, onbegrepen en niet beantwoordde liefde
Ik leerde verloren in de vergetelheid van mijn verzen
Dat het meest sublieme vergif in potjes met kussen wordt verkocht
Dat er soms een enorme prijs voor de liefde moet worden betaald
Dat alles in het begin zo zoet is en eindigt als een kwelling
En hoewel ik sindsdien wil verliefd worden, lukt het me niet
Het resultaat van Shakespeare zijn met het lichaam van een ogre
Ik hef mijn blik en smeek om een minimaal antwoord
Ik schrijf brieven aan God die met liedjes antwoord geeft
Deze eenzaamheid die stinkt en me al uren vergezelt
Van binnen, heel diep van binnen, en me de borst knelt
Aan de andere kant van de vergetelheid waar lippen componeren
Wil ik dat al jouw herinneringen me eindelijk verlaten
Aan de andere kant van de vergetelheid waar ze verzamelen
De liefdesverdriet die me niet meer mag betoveren
Aan de andere kant
Aan de andere kant van de vergetelheid
Aan de andere kant van de vergetelheid waar lippen componeren
Laat me met rust