Zamba Para Un Bohemio Guitarrero
Ovillado por el vino
Tu canto eriza la noche
Y al escuadrón guitarrero tu voz
Con el lucero lo esconde
Guitarrero enamorado
Abrazao' a la pobreza
Miras del cielo llorando el ayer
Las estrellas con tristezas
Solito como la urpila
Coquito Cáceres canta
Canta pechando la pena en su voz
De su bohemia atormentada
Tu canto beben las calles
De mi pueblo santiagueño
Cuando el silencio se hace soledad
Y la noche ata el sueño
Madurando carnavales
Tu guitarra moja el alba
Y en el remanso de tu corazón
Una chacarera baila
Zamba Voor Een Boheemse Gitarist
Omhuld door de wijn
Je zang prikkelt de nacht
En aan het gitaarteam verbergt je stem
Met de sterren in de lucht
Gitarist vol liefde
Omarmt de armoede
Je kijkt naar de hemel, huilt om het verleden
De sterren met verdriet
Alleen zoals de urpila
Coquito Cáceres zingt
Zingt met de pijn in zijn stem
Van zijn getroebleerde bohemienleven
Je zang vullen de straten
Van mijn Santiago-dorp
Wanneer de stilte eenzaamheid wordt
En de nacht de dromen bindt
Rijpend als de carnaval
Je gitaar doordrenkt de dageraad
En in de rust van je hart
Danst een chacarera