395px

De Stad Die Ik Zo Goed Heb Gehouden

Phil Coulter

The Town I Loved So Well

In my memory, I will always see
The town that I have loved so well
Where our school played ball by the gas yard wall
And they laughed through the smoke and the smell
Going home in the rain, running up the dark lane
Past the jail, and down behind the Fountain
Those were happy days in so many, many ways
In the town I loved so well

In the early morning the shirt factory horn
Called women from Creggan, the moor, and the bog
While the men on the dole played a mother's role
Fed the children and then walked the dog
And when times got tough there was just about enough
And they saw it through without complaining
For deep inside was a burning pride
In the town I loved so well

There was music there in the Derry air
Like a language that we all could understand
I remember the day that I earned my first pay
When I played in a small pick-up band
There I spent my youth, and to tell you the truth
I was sad to leave it all behind me
For I learned about life, and I found a wife
In the town I loved so well

But when I returned, how my eyes have burned
To see how a town could be brought to it's knees
By the armoured cars and the bombed-out bars
And the gas that hangs on to every breeze
Now the army's installed by that old gas yard wall
And the damned barbed wire gets higher and higher
With their tanks and their guns, oh my god, what have they done
To the town I loved so well

Now the music's gone but they carry on
For their spirits been bruised, never broken
They will not forget but their hearts are set
On tomorrow and peace once again
For what's done is done and what's won is won
And what's lost is lost and gone for ever
I can only pray for a bright, brand new day
In the town I love so well

De Stad Die Ik Zo Goed Heb Gehouden

In mijn herinnering zie ik altijd
De stad die ik zo goed heb gekend
Waar onze school speelde bij de muur van de gasfabriek
En ze lachten door de rook en de geur heen
Op weg naar huis in de regen, rennend door de donkere steeg
Langs de gevangenis, en achter de Fontein
Dat waren gelukkige dagen op zoveel manieren
In de stad die ik zo goed heb gekend

In de vroege ochtend klonk de hoorn van de shirtfabriek
Die vrouwen riep uit Creggan, de heide en het moeras
Terwijl de mannen op de bijstand de rol van moeder speelden
De kinderen voedden en daarna de hond uitlieten
En toen de tijden moeilijk werden was er net genoeg
En ze hielden vol zonder te klagen
Want diep van binnen was er een brandende trots
In de stad die ik zo goed heb gekend

Er was muziek in de lucht van Derry
Als een taal die we allemaal konden begrijpen
Ik herinner me de dag dat ik mijn eerste loon verdiende
Toen ik speelde in een klein bandje
Daar heb ik mijn jeugd doorgebracht, en om je de waarheid te vertellen
Was ik verdrietig om alles achter te laten
Want ik leerde over het leven, en vond een vrouw
In de stad die ik zo goed heb gekend

Maar toen ik terugkwam, hoe mijn ogen brandden
Om te zien hoe een stad op zijn knieën kon worden gebracht
Door de gepantserde wagens en de gebombardeerde kroegen
En het gas dat aan elke bries blijft hangen
Nu is het leger gevestigd bij die oude gasfabriek muur
En het verdomde prikkeldraad wordt hoger en hoger
Met hun tanks en hun geweren, oh mijn god, wat hebben ze gedaan
Met de stad die ik zo goed heb gekend

Nu is de muziek weg, maar ze gaan door
Want hun geest is gekwetst, nooit gebroken
Ze zullen het niet vergeten, maar hun harten zijn gericht
Op morgen en weer vrede
Want wat gedaan is, is gedaan en wat gewonnen is, is gewonnen
En wat verloren is, is verloren en voor altijd weg
Ik kan alleen maar bidden voor een heldere, gloednieuwe dag
In de stad die ik zo goed heb gekend

Escrita por: Phil Coulter