395px

Seré - estaré

Piasek

Jestem - bêdê

Jeœli kiedyœ bêdziesz sam
i w pó³ drogi jednak chcia³
w starym lustrze jedn¹ twarz zabraæ w swoj¹ stronê
rzuæ daleko w k¹t na dno
przerdzewia³¹ dawno broñ
a ja czekaæ bêdê wci¹¿
tak jak wierzê w siebie

jakbyœ ty na œwiecie jedynym by³ cz³owiekiem
zawo³aj mnie, nie wa¿ne gdzie
w któr¹ œwiata stronê, powiedz
zawo³aj mnie, ja w ka¿dy deszcz ca³y jestem w tobie

kiedy wreszcie przejdzie nam
ból zadanych dawniej ran
kiedy wiary starczy w nas
to przedzielê morza
a ju¿ nie mogê wiêcej daæ
i te same s³owa mam
raz z³o¿one w parê zdañ
bêdê krzyczeæ, krzyczeæ

jakbyœ ty na ziemi ostatnim by³ p³omieniem
zawo³aj mnie...

bo tylu ludzi mija siê co dnia, nie poznaj¹ twarzy
tylu ludzi, ale to nie ja

zawo³aj mnie...

Seré - estaré

Si alguna vez te encuentras solo
y a mitad de camino decides
en el viejo espejo llevar una cara hacia tu lado
lanzar lejos en un rincón en el fondo
un arma oxidada hace mucho tiempo
y yo seguiré esperando
como creo en mí mismo

como si fueras la única persona en el mundo
llámame, no importa dónde
en qué parte del mundo, dime
llámame, en cada lluvia soy todo en ti

cuando finalmente nos pase
el dolor de las heridas antiguas
cuando la fe nos alcance
dividiré los mares
y ya no puedo dar más
y tengo las mismas palabras
una vez juntas en un par de frases
gritaré, gritaré

como si fueras la última llama en la tierra
llámame...

porque tantas personas pasan cada día, no reconocen caras
tantas personas, pero no soy yo

llámame...

Escrita por: