395px

De Illusie Die Mij Veroordeelt

Pier

La Ilusión Que Me Condena

Amanecí con ganas de pegar el grito
Parpadeando con rostro poco amigable
Aguantando moretones de insolentes
Librándome de lleno a la libertad

Abrazado a la ilusión que me condena
Que me condena

Me acomodo la mochila más pesada
Recuerdos ingratos lamentan la presencia
De esa oscura sombra que acechaba
Pero ahora estoy

Abrazado a la ilusión que me condena
Que me condena

La siento llegar, la siento pegar
Me provocará, me atrapa una vez más

La ilusión que me condena
La ilusión que me condena
Siento llegar una ilusión que me condena

De Illusie Die Mij Veroordeelt

Ik werd wakker met de drang om te schreeuwen
Knipperend met een onvriendelijk gezicht
Houdend van blauwe plekken van brutalen
Me volledig overgevend aan de vrijheid

Omarmd door de illusie die me veroordeelt
Die me veroordeelt

Ik pas mijn zwaardere rugzak aan
Ongemakkelijke herinneringen betreuren de aanwezigheid
Van die donkere schaduw die loerde
Maar nu ben ik

Omarmd door de illusie die me veroordeelt
Die me veroordeelt

Ik voel haar komen, ik voel haar toeslaan
Ze zal me prikkelen, ze pakt me weer

De illusie die me veroordeelt
De illusie die me veroordeelt
Ik voel een illusie komen die me veroordeelt

Escrita por: Agustín Cerezo / Ramiro Cerezo