Te Extraño Tanto
Mientras la mañana pinta el cielo de gris
Mi alma acecha y la nostalgia me ahoga
Un abismo entre tu adiós y mi soledad
Me obliga a amarte a la distancia
Donde el tiempo es fatal
Un "te amo" que enloquece
Un "te extraño" que es urgente
La sequía de mis manos
Los recuerdos mas deseados
Que dejaron su sabor
Te extraño tanto, tú no vuelves
Todo se hace nada
Y mi boca por tus labios muere y reclama
Son tus huellas en mi cuerpo
La ilusión que mata por volverte a ver
A orillas de mi piel
Si busco olvido, más te extraño
Y llueve en mi mirada
Por tu adiós me pierdo
En medio de mi cama
Me castigo sin tu abrigo
El frío quiebra mi alma
Esclavo del temor
Por no tener tu amor
Ahora que te has ido me mata el hastío
Me hiere el eco de tu voz en el vacío
Sueño con tenerte aquí de nuevo en mi piel
Y recorrer todo tu cuerpo hasta el amanecer
Sólo por amarte vivo
Desde que te has ido
Ya ni puedo respirar
Me hace falta tu mirar
Te extraño tanto, tú no vuelves
Todo se hace nada
Y mi boca por tus labios muere y reclama
Son tus huellas en mi cuerpo
La ilusión que mata por volverte a ver
A orillas de mi piel
Y si besarte tanto es perder la razón
Mi cuerpo y mi alma
Ya no tienen salvación
Te extraño tanto, tú no vuelves
Todo se hace nada
Y mi boca por tus labios muere y reclama
Son tus huellas en mi cuerpo
La ilusión que mata por volverte a ver
A orillas de mi piel
Ik Mis Je Zo Erg
Terwijl de ochtend de lucht grijs kleurt
Loert mijn ziel en verdrinkt de nostalgie me
Een afgrond tussen jouw afscheid en mijn eenzaamheid
Dwingt me om van afstand van je te houden
Waar de tijd dodelijk is
Een "ik hou van je" dat me gek maakt
Een "ik mis je" dat dringend is
De droogte van mijn handen
De meest verlangde herinneringen
Die hun smaak hebben achtergelaten
Ik mis je zo erg, je komt niet terug
Alles wordt niets
En mijn mond sterft en eist om jouw lippen
Het zijn jouw sporen op mijn lichaam
De illusie die dodelijk is om je weer te zien
Aan de rand van mijn huid
Als ik vergeet wil zoeken, mis ik je meer
En het regent in mijn blik
Door jouw afscheid raak ik verdwaald
Midden in mijn bed
Ik straf mezelf zonder jouw omhelzing
De kou breekt mijn ziel
Slaaf van de angst
Omdat ik jouw liefde niet heb
Nu je weg bent, maakt de verveling me kapot
Het doet pijn, de echo van jouw stem in de leegte
Ik droom ervan je hier weer op mijn huid te hebben
En je hele lichaam te verkennen tot de dageraad
Slechts om van je te houden leef ik
Sinds je weg bent
Kan ik niet eens meer ademhalen
Ik mis jouw blik zo erg
Ik mis je zo erg, je komt niet terug
Alles wordt niets
En mijn mond sterft en eist om jouw lippen
Het zijn jouw sporen op mijn lichaam
De illusie die dodelijk is om je weer te zien
Aan de rand van mijn huid
En als je zoenen verliezen is, is het de rede
Mijn lichaam en mijn ziel
Hebben geen redding meer
Ik mis je zo erg, je komt niet terug
Alles wordt niets
En mijn mond sterft en eist om jouw lippen
Het zijn jouw sporen op mijn lichaam
De illusie die dodelijk is om je weer te zien
Aan de rand van mijn huid