Agua y Aceite
Joaquín: De que sirve sentarnos juntos a la mesa...
Inventar cada noche una conversación...
De qué sirve fingir... qué nos interesa
Lo que a cada uno le sucedió.
Lucía: De qué sirve desearnos buenas noches
Y obligarnos al beso de rigor.
Lucía y Joaquín: De qué nos sirve tener solo una almohada
Si somos agua y aceite tú y yo.
Nos falta valor para mirarnos de frente.
Nos falta valor para hablar libremente.
y seguimos así ocultándolo todo,
Preferimos mentir que quedarnos solos.
De qué sirve desearnos buenas noches,
Y obligarnos al beso de rigor,
De qué nos sirve tener solo una almohada,
Si somos agua y aceite tú y yo.
Water en Olie
Joaquín: Wat heeft het voor zin om samen aan tafel te zitten...
Elke avond een gesprek te verzinnen...
Wat heeft het voor zin om te doen alsof... dat we geïnteresseerd zijn
In wat er met ieder van ons is gebeurd.
Lucía: Wat heeft het voor zin om elkaar welterusten te wensen
En ons te dwingen tot de verplichte kus.
Lucía en Joaquín: Wat heeft het voor zin om maar één kussen te hebben
Als we water en olie zijn, jij en ik.
We missen de moed om elkaar recht in de ogen te kijken.
We missen de moed om vrijuit te praten.
en zo blijven we alles verbergen,
We geven de voorkeur aan liegen boven alleen zijn.
Wat heeft het voor zin om elkaar welterusten te wensen,
En ons te dwingen tot de verplichte kus,
Wat heeft het voor zin om maar één kussen te hebben,
Als we water en olie zijn, jij en ik.
Escrita por: Galan Joaquin Roberto