Aquella Caricia de Otoño
Lucía: Cuando volvía mi padre sonaban sus pasos,
Abandonaba mis juegos por ir con él,
Y me escondía en mi cuarto esperando su abrazo,
Y le retaba a buscarme, "encuéntrame. . . "
Joaquín: Me acompañaba a la cama después de la cena,
Y una caricia me daba mientras se iba,
Yo me quedaba en tinieblas temblando de miedo,
Pero los hombres no lloran y menos yo. . .
Lucía y Joaquín: ¿ Dónde está el pasado que fue,
Aquella fuerza que sentía nacer en mí. . .?
¿ Dónde está, dónde puedo encontrar esa caricia de otoño,
Aquel deseo de aventura, aquella vida que hoy no está. . .?
Joaquín: Aquellos días de invierno se hicieron eternos,
Lucía: Preguntando a mi madre dónde está él. . .
Joaquín: Siempre la misma pregunta "¿dónde está él?"
Lucía: Se mojaban sus ojos al contestar. . .
Joaquín: Y comprendía esa triste mirada en ella
Lucía: Cuando dijo "él ya no está. . . "
Joaquín: Y supe que nunca más iba a volver. . .
Lucía y Joaquín: ¿ Dónde está el pasado que fue,
Aquella fuerza que sentía nacer en mí. . .?
¿ Dónde está, dónde puedo encontrar esa caricia de otoño,
Aquel deseo de aventura, aquella vida que hoy no está. . .?
Die Zachte Aanraking van de Herfst
Lucía: Toen mijn vader terugkwam, klonken zijn stappen,
Verliet ik mijn spelletjes om met hem te gaan,
En ik verstopte me in mijn kamer, wachtend op zijn omhelzing,
En ik daagde hem uit om me te zoeken, "vind me..."
Joaquín: Hij begeleidde me naar bed na het avondeten,
En gaf me een aai terwijl hij wegging,
Ik bleef in het duister, trillend van angst,
Maar mannen huilen niet, en ik al helemaal niet...
Lucía en Joaquín: Waar is het verleden dat was,
Die kracht die ik voelde opkomen in mij...?
Waar is het, waar kan ik die herfstaanraking vinden,
Die verlangen naar avontuur, dat leven dat er nu niet meer is...?
Joaquín: Die winterdagen werden eindeloos,
Lucía: Vroeg ik mijn moeder waar hij is...
Joaquín: Altijd dezelfde vraag: "Waar is hij?"
Lucía: Haar ogen werden nat terwijl ze antwoordde...
Joaquín: En ik begreep die treurige blik in haar
Lucía: Toen zei ze: "Hij is er niet meer..."
Joaquín: En ik wist dat hij nooit meer terug zou komen...
Lucía en Joaquín: Waar is het verleden dat was,
Die kracht die ik voelde opkomen in mij...?
Waar is het, waar kan ik die herfstaanraking vinden,
Die verlangen naar avontuur, dat leven dat er nu niet meer is...?
Escrita por: G.Belleno / R.Belioni / S.Bardotti