Con Un Nudo En La Garganta
Lucía: Con tristeza, sin hablar, en aquel atardecer,
Nos miramos sin llorar, cuando ya partía el tren,
No podía ser verdad, se moría nuestro amor,
Y yo sola en andén, aguantando al corazón. . .
Lucía: Con un nudo en la garganta, te dije adiós,
Con el alma hecha pedazos, perdí tu amor,
Con un nudo en la garganta, te vi partir,
Y al sentir que te alejabas, pensé en morir. . .
Joaquín: No quise lastimar, no era esa mi intención,
Yo quería sólo amar, tú querías el amor,
Lucía: Si pudiera olvidar, algún día este dolor,
Pero sigo estando aquí, aguantando al corazón. . .
Lucía: Con un nudo en la garganta, te dije adiós,
Con el alma hecha pedazos, perdí tu amor,
Con un nudo en la garganta, te vi partir,
Y al sentir que te alejabas, pensé en morir. . .
Met een Knoop in mijn Keel
Lucía: Met verdriet, zonder te praten, in die avondschemering,
Keken we naar elkaar zonder te huilen, toen de trein al vertrok,
Het kon niet waar zijn, onze liefde stierf,
En ik alleen op het perron, het hart in de knoop...
Lucía: Met een knoop in mijn keel, zei ik vaarwel,
Met mijn ziel in stukken, verloor ik jouw liefde,
Met een knoop in mijn keel, zag ik je vertrekken,
En toen ik voelde dat je wegliep, dacht ik aan sterven...
Joaquín: Ik wilde geen pijn doen, dat was niet mijn bedoeling,
Ik wilde alleen maar liefhebben, jij wilde de liefde,
Lucía: Als ik dit verdriet maar kon vergeten, op een dag,
Maar ik blijf hier, het hart in de knoop...
Lucía: Met een knoop in mijn keel, zei ik vaarwel,
Met mijn ziel in stukken, verloor ik jouw liefde,
Met een knoop in mijn keel, zag ik je vertrekken,
En toen ik voelde dat je wegliep, dacht ik aan sterven...
Escrita por: Joaquín Galán / Lucía Galán / Roberto Livi