Hay Amores que Matan
Lucía:
Estamos andando mal y no es la primera vez
Con él ya no se vivir, tampoco vivir sin él.
Joaquín:
Es tan difícil luchar con su manera de ser
Ni ella me entiende a mí, ni yo la puedo entender.
Ambos:
Y si hay amores que matan y hay cariños que duelen
Yo quisiera saber por qué uno los busca
Los sigue y los quiere.
Y si hay amores que matan, sentimientos que hieren
Me pregunto por qué no se pueden dejar
¡Y si te dejan te mueres!.
Lucía:
No tengo con quien hablar, me siento tan lejos de él
No sabe cuando estoy mal, tampoco cuando estoy bien.
Joaquín:
Igual que un carnaval en donde nadie es quien es
Vivimos con un disfraz que nos ayuda a seguir de pie.
Ambos (Bis):
Y si hay amores que matan y hay cariños que duelen
Yo quisiera saber por qué uno los busca
Los sigue y los quiere.
Y si hay amores que matan, sentimientos que hieren,
Me pregunto por qué no se pueden dejar
¡Y si te dejan te mueres!
Liefdes die Doden
Lucía:
We gaan de verkeerde kant op en het is niet de eerste keer
Met hem kan ik niet leven, ook niet zonder hem leven.
Joaquín:
Het is zo moeilijk te vechten tegen zijn manier van doen
Zij begrijpt mij niet, en ik kan haar ook niet begrijpen.
Ambos:
En als er liefdes zijn die doden en er genegenheden zijn die pijn doen
Ik wil weten waarom je ze zoekt
Ze volgt en ze wilt.
En als er liefdes zijn die doden, gevoelens die verwonden
Vraag ik me af waarom je ze niet kunt loslaten
En als ze je verlaten, ga je dood!
Lucía:
Ik heb niemand om mee te praten, ik voel me zo ver van hem
Hij weet niet wanneer ik me slecht voel, ook niet wanneer ik me goed voel.
Joaquín:
Net als een carnaval waar niemand is wie hij is
Leven we met een masker dat ons helpt om overeind te blijven.
Ambos (Bis):
En als er liefdes zijn die doden en er genegenheden zijn die pijn doen
Ik wil weten waarom je ze zoekt
Ze volgt en ze wilt.
En als er liefdes zijn die doden, gevoelens die verwonden,
Vraag ik me af waarom je ze niet kunt loslaten
En als ze je verlaten, ga je dood!
Escrita por: Joaquín Galán / Lucía Galán