Nunca Más
Lucía: Ya no voy a pedirte una flor
ni a decirte que pegues la vuelta,
ya no voy a rogar por amor,
la que tanto rogó está muerta...
No soy la misma de ayer.
Lucía y Joaquín: ¿Qué te ha hecho cambiar?
Lucía: Que me cansé de querer
a quien no me sabe amar...
Lucía: Nunca más volveré a enamorarme,
a pedir por favor que me quieras.
Joaquín: Sé que piensas que he sido el culpable.
Lucía: Eso ya lo dirá tu conciencia...
Nunca más volveré a enamorarme
de quien no sepa amarme de veras.
Joaquín: Pero tú también te equivocaste.
Lucía: Sí, fue en darle mi amor a cualquiera.
Ya no quiero que me hagan sufrir,
y ahora más, viviré a mi manera,
hoy prefiero estar sola y vivir
que por alguien morirme de pena.
No soy la misma de ayer.
Lucía y Joaquín: Yo qué puedo esperar?.
Que a otra pobre infeliz
puedas volver a engañar...
Se Repite Estribillo
Nooit Meer
Lucía: Ik ga je geen bloem meer vragen
of zeggen dat je moet omdraaien,
ik ga niet meer smeken om liefde,
de die zo smeekte is dood...
Ik ben niet meer dezelfde als gisteren.
Lucía en Joaquín: Wat heeft je veranderd?
Lucía: Ik ben moe van het houden van
wie niet van me weet te houden...
Lucía: Nooit meer zal ik verliefd worden,
nooit meer vragen dat je van me houdt.
Joaquín: Ik weet dat je denkt dat ik de schuldige ben.
Lucía: Dat zal je geweten wel zeggen...
Nooit meer zal ik verliefd worden
op iemand die niet echt van me houdt.
Joaquín: Maar jij hebt ook fouten gemaakt.
Lucía: Ja, het was om mijn liefde aan iedereen te geven.
Ik wil niet meer lijden,
en nu meer dan ooit, leef ik op mijn manier,
vandaag geef ik de voorkeur aan alleen zijn en leven
in plaats van voor iemand te sterven van verdriet.
Ik ben niet meer dezelfde als gisteren.
Lucía en Joaquín: Wat kan ik nog verwachten?
Dat je een andere arme ziel
weer kunt bedriegen...
Herhaal refrein
Escrita por: Francisco Galan / Joaquín Galán / Jorge Madeira / Lucía Galán