Olvídame
Lucía: Te conozco más que a mí, más que al aire que respiro,
Te conozco más que a mí, sé muy bien lo que te digo,
Aunque me jures por Dios, por la luna o por el sol,
Tú jamás vas a cambiar, tu egoísmo es natural, amigo mío. . .
Lucía: Olvídame. . .
Joaquín: Yo se que aún hay tiempo. . .
Lucía: Es imposible hacer lo que no has hecho en tantos años,
En un momento. . .
Olvídame. . .
Joaquín: Para cambiar no es tarde. . .
Lucía: No tiene solución, sólo se cambia por amor,
Y tú te quieres más que a nadie. . .
Joaquín: Yo me pude equivocar, pero nunca te he mentido,
Yo me pude equivocar, pero sé que te he querido. . .
Lucía: De qué sirve si al final todo vuelve a ser igual?
Para qué quiero tu amor?
Si tu forma de amar fue mi castigo. . .
Lucía: Olvídame. . .
Joaquín: Quiero empezar de nuevo. . .
Lucía: Ya me cansé de oir hoy las palabras que mañana
Se lleva el viento. . .
Olvídame. . .
Joaquín: Tú tienes que ayudarme. . .
Lucía: Hoy por primera vez yo volveré a pensar en mí,
Que Dios te salve. . .
Lucía: Para que este amor no me mate de dolor,
Voy a matarlo antes. . .
Vergeet me
Lucía: Ik ken je beter dan mezelf, beter dan de lucht die ik adem,
Ik ken je beter dan mezelf, ik weet heel goed wat ik zeg,
Ook al zweer je bij God, bij de maan of de zon,
Je gaat nooit veranderen, je egoïsme is natuurlijk, mijn vriend...
Lucía: Vergeet me...
Joaquín: Ik weet dat er nog tijd is...
Lucía: Het is onmogelijk om te doen wat je in zoveel jaren niet hebt gedaan,
In een moment...
Vergeet me...
Joaquín: Het is nooit te laat om te veranderen...
Lucía: Het heeft geen oplossing, je verandert alleen uit liefde,
En je houdt meer van jezelf dan van iemand anders...
Joaquín: Ik kan me vergist hebben, maar ik heb je nooit bedrogen,
Ik kan me vergist hebben, maar ik weet dat ik van je heb gehouden...
Lucía: Wat heeft het voor zin als alles uiteindelijk weer hetzelfde is?
Waarom wil ik jouw liefde?
Als jouw manier van liefhebben mijn straf was...
Lucía: Vergeet me...
Joaquín: Ik wil opnieuw beginnen...
Lucía: Ik ben het zat om vandaag de woorden te horen die morgen
De wind meeneemt...
Vergeet me...
Joaquín: Jij moet me helpen...
Lucía: Vandaag, voor het eerst, ga ik weer aan mezelf denken,
Dat God je redt...
Lucía: Om te voorkomen dat deze liefde me doodt van de pijn,
Ga ik het eerder doden...