Wearing The Inside Out
From morning to night I stayed out of sight
Didn't recognize I'd become
No more than alive I'd barely survive
In a word... Overrun
Won't hear a sound
(He's curled into the corner)
From my mouth
(But still the screen is flickering)
I've spent too long
(With an endless stream of garbage to)
On the inside out
(Curse the place)
My skin is cold
(In a sea of random images)
To the human touch
(The self-destructing animal)
This bleeding heart's
(Waiting for the waves to break)
Not beating much
I murmured a vow of silence and now
I don't even hear when I think aloud
Extinguished by the light I turn on the night
Wear its darkness with an empty smile
I'm creeping back to life
My nervous system all awry
I'm wearing the inside out
Look at him now
He's paler somehow
But he's coming around
He's starting to choke
It's been so long since he spoke
Well he can have the words right from my mouth
And with these words I can see
Clear through the clouds that covered me
Just give it time then speak my name
Now we can hear ourselves again
I'm holding out
(He's standing on the threshold)
For the day
(Caught in fiery anger)
When all the clouds
(And hurled into the furnace he'll)
Have blown away
(Curse the place)
I'm with you now
(He's torn in all directions)
Can speak your name
(And still the screen is flickering)
Now we can hear
(Waiting for the flames to break)
Ourselves again
De Binnenkant Naar Buiten
Van 's ochtends tot 's avonds bleef ik uit het zicht
Herken niet dat ik ben geworden
Niet meer dan levend, ik overleefde nauwelijks
In één woord... Overrompeld
Zal geen geluid horen
(Hij is opgerold in de hoek)
Van mijn mond
(Maar het scherm flikkert nog steeds)
Ik heb te lang besteed
(Met een eindeloze stroom van rommel om)
Aan de binnenkant naar buiten
(Vervloek deze plek)
Mijn huid is koud
(In een zee van willekeurige beelden)
Voor de menselijke aanraking
(Het zelfvernietigende dier)
Dit bloederige hart
(Wachtend tot de golven breken)
Slaat niet veel
Ik mompelde een belofte van stilte en nu
Hoor ik zelfs niet als ik hardop denk
Uitgedoofd door het licht, zet ik de nacht aan
Draag de duisternis met een lege glimlach
Ik kruip weer naar het leven
Mijn zenuwstelsel is helemaal in de war
Ik draag de binnenkant naar buiten
Kijk naar hem nu
Hij is op de een of andere manier bleker
Maar hij komt weer bij
Hij begint te stikken
Het is zo lang geleden dat hij sprak
Nou, hij kan de woorden recht uit mijn mond hebben
En met deze woorden kan ik zien
Duidelijk door de wolken die me bedekten
Geef het gewoon tijd en spreek mijn naam
Nu kunnen we onszelf weer horen
Ik houd vol
(Hij staat op de drempel)
Voor de dag
(Vast in vurige woede)
Wanneer alle wolken
(En in de oven geworpen zal hij)
Weggeblazen zijn
(Vervloek deze plek)
Ik ben nu bij je
(Hij is in alle richtingen verscheurd)
Kan je naam zeggen
(En het scherm flikkert nog steeds)
Nu kunnen we horen
(Te wachten tot de vlammen breken)
Onszelf weer