395px

Hoge Hoop

Pink Floyd

High Hopes

Beyond the horizon
Of the place we lived when we were young
In a world of magnets and miracles
Our thoughts strayed constantly
And without boundary
The ringing of the division bell had begun

Along the Long Road and on down the Causeway
Do they still meet there by the Cut?
There was a ragged band
That followed in our footsteps
Running before time took our dreams away

Leaving the myriad small creatures
Trying to tie us to the ground
To a life consumed by slow decay

The grass was greener
The light was brighter
With friends surrounded
The nights of wonder

Looking beyond the embers
Of bridges glowing behind us
To a glimpse of how green it was
On the other side

Steps taken forwards, but sleepwalking back again
Dragged by the force of some inner tide
At a higher altitude with flag unfurled
We reached the dizzy heights
Of that dreamed of world

Encumbered forever by desire and ambition
There's a hunger still unsatisfied
Our weary eyes still stray to the horizon
Though down this road we've been so many times

The grass was greener
The light was brighter
The taste was sweeter
The nights of wonder
With friends surrounded

The dawn mist glowing
The water flowing
The endless river
Forever and ever

Hoge Hoop

Voorbij de horizon
Van de plek waar we woonden toen we jong waren
In een wereld van magneten en wonderen
Dwaalden onze gedachten voortdurend
En zonder grenzen
Het geluid van de scheidingsbel was begonnen

Langs de Lange Weg en verderop de Dijk
Ontmoeten ze elkaar daar nog bij de Snede?
Er was een versleten band
Die in onze voetsporen volgde
Rennend voordat de tijd onze dromen wegnam

De talloze kleine wezens achterlatend
Die ons aan de grond probeerden te binden
Aan een leven dat vergaat in trage verval

Het gras was groener
Het licht was helderder
Omringd door vrienden
De nachten vol verwondering

Kijkend voorbij de gloed
Van bruggen die achter ons gloeiden
Naar een glimp van hoe groen het was
Aan de andere kant

Stappen vooruit, maar weer terug in een slaapwandeling
Getrokken door de kracht van een innerlijke getij
Op een hogere hoogte met de vlag ontplooid
Bereikten we de duizelingwekkende hoogtes
Van die gedroomde wereld

Voor altijd belast door verlangen en ambitie
Er is een honger die nog niet verzadigd is
Onze vermoeide ogen dwalen nog steeds naar de horizon
Hoewel we deze weg al zo vaak zijn gegaan

Het gras was groener
Het licht was helderder
De smaak was zoeter
De nachten vol verwondering
Omringd door vrienden

De ochtendnevel gloeiend
Het water dat stroomt
De eindeloze rivier
Voor altijd en eeuwig

Escrita por: David Gilmour / Polly Samson