空中ブランコ (kuuchuu buranko)
この手をつかんで 怖くないから
kono te wo tsukande kowakunai kara
何処までもずっと君を連れてくよ
doko made mo zutto kimi wo tsureteku yo
ちいさな傷跡 裂けて笑うけど
chiisana kizuato sakete warau kedo
君が愛しくて何も感じない
kimi ga itoshikute nani mo kanjinai
夢のテント 映る影が重なる
yume no tento utsuru kage ga kasanaru
ちゃんと僕が受けとめてあげるから
chanto boku ga uketomete ageru kara
ゆらゆら揺れながら
yurayura yurenagara
僕らはただ求めてく
bokura wa tada motomete ku
伸ばしている腕の向こうに君がいて
nobashite iru ude no mukou ni kimi ga ite
離れて 近づいて 僕らはただ繰り返す
hanarete chikazuite bokura wa tada kurikaesu
繋いでいた腕を放したら闇の中
tsunaide ita ude wo hanashitara yami no naka
堕ちて
ochite
こぼれてくるのは 記憶の滴
koborete kuru no wa kioku no shizuku
涙目 鈍色 悲しい見せもの
namidame nibiiro kanashii misemono
耳をふさいでも響く笑い声
Mimi wo fusai demo hibiku warai koe
世界が終わるまで愛をあげるよ
sekai ga owaru made ai wo ageru yo
ふぞろいでも 翼を手に入れたら
fuzoroi demo tsubasa wo te ni iretara
きっと僕ら上手に飛べるから
kitto bokura jouzu ni toberu kara
ゆらゆら揺れながら
yurayura yurenagara
僕らはただ喘いでて
bokura wa tada aete te
伸ばした手の先で君がほら笑ってて
nobashita te no saki de kimi ga hora warattete
傷つけ 舐めあって 涙がまたこぼれたら
kizutsuke nameatte namida ga mata koboretara
絡めていた指がほどけてゆっくりと
karamete ita yubi ga hodokete yukkuri to
堕ちて
ochite
ゆらゆら揺れながら
yurayura yurenagara
僕らはただ求めてく
bokura wa tada motomete ku
伸ばしている腕の向こうに君がいて
nobashite iru ude no mukou ni kimi ga ite
離れて 近づいて 僕らはただ繰り返す
hanarete chikazuite bokura wa tada kurikaesu
繋いでいた腕を放したら闇の中
tsunaide ita ude wo hanashitara yami no naka
ゆらゆら 揺れながら
yurayura yurenagara
僕らはただ喘いでて
bokura wa tada aete te
伸ばした手の先で君がほら笑ってて
nobashita te no saki de kimi ga hora warattete
傷つけ 舐めあって 涙がまたこぼれたら
kizutsuke nameatte namida ga mata koboretara
絡めていた指がほどけてゆっくりと
karamete ita yubi ga hodokete yukkuri to
堕ちて
ochite
Luchtige Schommel
Neem mijn hand, ik ben niet bang
Ik neem je overal mee naartoe
Kleine littekens, ik lach erom
Jij bent zo lief, ik voel niets meer
De schaduw van mijn droom komt samen
Ik zal je goed opvangen, dat beloof ik
Schommelend en wiegend
Zo blijven we gewoon verlangen
Aan de andere kant van mijn uitgestrekte arm ben jij
We komen dichterbij, maar
Herhalen het gewoon
Als we onze verbonden armen loslaten, vallen we in de duisternis.
Wat eroverheen valt, zijn druppels van herinneringen
Tranen in mijn ogen
Kleurige, treurige schatten
Zelfs als ik mijn oren sluit, hoor ik je lach
Ik geef je liefde tot de wereld eindigt
Ook al zijn we ongelijk, als we onze vleugels hebben
Kunnen we zeker goed vliegen
Schommelend en wiegend
Zo blijven we gewoon samen
Met mijn uitgestoken hand zie je, je lacht
Als je weer pijn hebt en de tranen vallen
Als de vingers die verstrengeld waren, langzaam loskomen,
Vallen we.
Schommelend en wiegend
Zo blijven we gewoon verlangen
Aan de andere kant van mijn uitgestrekte arm ben jij
We komen dichterbij, maar
Herhalen het gewoon
Als we onze verbonden armen loslaten, vallen we in de duisternis.
Schommelend en wiegend
Zo blijven we gewoon samen
Met mijn uitgestoken hand zie je, je lacht
Als je weer pijn hebt en de tranen vallen
Als de vingers die verstrengeld waren, langzaam loskomen,
Vallen we.