Si miro a las nubes
Voy a salir por ahí
Ahora que ya se ha ido el sol
¿Sabes? Me acuerdo de ti
cuando oigo aquella canción.
Y aún recuerdo el olor a serrín
En aquel viejo bar
Vino blanco mezclao con mistela
Así aprendimos a volar...
Pero hoy no nos queda ilusión y los sueños se pudren
Hoy ya no veo figuras si miro a las nubes
Hoy, que nos contaminaron con algo asqueroso
Con rencor, con poder, con dinero y con odio.
Y aquel viejo profesor
Que nunca supo explicar
La verdadera lección
Si lo pudiera encontrar.
Y aún recuerdo el olor a serrín...
Pero hoy no nos queda ilusión y los sueños se pudren...
Als ik naar de wolken kijk
Ik ga naar buiten
Nu de zon is ondergegaan
Weet je? Ik denk aan jou
Als ik dat nummer hoor.
En ik herinner me nog de geur van zaagsel
In dat oude café
Witte wijn gemengd met mistela
Zo leerden we vliegen...
Maar vandaag hebben we geen hoop meer en de dromen vergaan
Vandaag zie ik geen vormen als ik naar de wolken kijk
Vandaag, dat ze ons besmet hebben met iets vreselijks
Met wrok, met macht, met geld en met haat.
En die oude professor
Die nooit kon uitleggen
De echte les
Als ik hem maar kon vinden.
En ik herinner me nog de geur van zaagsel...
Maar vandaag hebben we geen hoop meer en de dromen vergaan...