El roce de tu cuerpo
Te pilla la tarde en tu cuarto otra vez
No suena el teléfono y tú sabes por qué
Cervezas vacías en tu habitación
El cenicero lleno humea en un rincón
Seguro que sola esta ella también
Tirada en la cama sin saber qué hacer
No sé cómo comenzó la discusión
Ni a quien le toca ahora pedir perdón
Y creo que muero, si no siento el roce de tu cuerpo junto a mí, recuerdo tus labios
Y esos ojos que al mirar casi hacen daño
Mientras la radio aburre con una canción
Miro aquella foto y me siento peor
Y yo ya no sé lo que ha podido pasar
Lo que estaba bien, ahora está fatal
Seguro que sola esta ella también
Tirada en la cama sin saber qué hacer
No sé cómo comenzó la discusión
Ni a quien le toca ahora pedir perdón
Y creo que muero, si no siento el roce de tu cuerpo junto a mí, recuerdo tus labios
Y esos ojos que al mirar casi hacen daño
De aanraking van jouw lichaam
De middag pakt je weer in je kamer
De telefoon blijft stil en je weet waarom
Lege biertjes in je kamer
De asbak vol rookt in een hoek
Zij is vast ook alleen
Liggend op bed zonder te weten wat te doen
Ik weet niet hoe de ruzie begon
Of wie er nu weer sorry moet zeggen
En ik denk dat ik sterf, als ik de aanraking van jouw lichaam niet naast me voel, ik herinner me je lippen
En die ogen die bij het kijken bijna pijn doen
Terwijl de radio verveelt met een lied
Kijk ik naar die foto en voel ik me slechter
En ik weet niet meer wat er is gebeurd
Wat goed was, is nu slecht
Zij is vast ook alleen
Liggend op bed zonder te weten wat te doen
Ik weet niet hoe de ruzie begon
Of wie er nu weer sorry moet zeggen
En ik denk dat ik sterf, als ik de aanraking van jouw lichaam niet naast me voel, ik herinner me je lippen
En die ogen die bij het kijken bijna pijn doen