Aventurera
Acostumbrado a decir te quiero con una sonrisa
Acostumbrado a regalarte con los ojos una flor
Ya no te he vuelto a decir te quiero
Ya nunca más te regalé una flor
Mala costumbre no decir te quiero a viva voz
Aquellas cosas que hace algunos años nos hacían reír
Están tomando forma de recuerdo y nos hacen llorar
Ya no hemos vuelto a caminar de la mano
Por la playa hasta que muera el sol
Mala costumbre no escribir en la arena tú y yo
Aventurera ya se acaba el tiempo para aventurar
Aventurera que no tenga cada cosa su lugar
Aventureros de la madrugada vamos a juntar
Amaneceres empinando besos hasta emborrachar
Nos amaremos tanto que el amor va a estar celoso de nosotros
Aventureros hasta que la luna vaya a naufragar
Hasta que el día nos recuerde todo lo que hay que olvidar
Nos amaremos tanto que el amor va a estar celoso de nosotros
Acostumbrado a suponer que tú ya me conoces bien
He postergado nuevamente un beso solo por creer
Que un sentimiento no puede morirse
Que se conquista una sola vez
Mala costumbre que lo entienda y no lo quiera comprender
Aventurera con una mirada de complicidad
Aventurera puedes darme fuerza para continuar
Aventureros de la madrugada vamos a estallar
En un millón de nuevas aventuras en la oscuridad
Nos amaremos tanto que el amor va a estar celosos de nosotros
Nos amaremos tanto que el amor va a estar celoso de nosotros
Aventurera ya se acaba el tiempo para aventurar
Aventurera que no tenga cada cosa su lugar
Nos amaremos tanto que el amor va a estar celoso de nosotros
Aventurera con una mirada de complicidad
Aventurera puedes darme fuerza para continuar
Nos amaremos tanto que el amor va a estar celoso de nosotros
Avonturier
Gewend om te zeggen dat ik van je hou met een glimlach
Gewend om je met mijn ogen een bloem te geven
Ik heb je niet meer gezegd dat ik van je hou
Ik heb je nooit meer een bloem gegeven
Slechte gewoonte om niet luidop te zeggen dat ik van je hou
Die dingen die ons een paar jaar geleden aan het lachen maakten
Krijgen nu de vorm van herinneringen en laten ons huilen
We hebben niet meer hand in hand gelopen
Langs het strand tot de zon ondergaat
Slechte gewoonte om niet in het zand te schrijven jij en ik
Avonturier, de tijd om te avonturieren is bijna om
Avonturier, dat niet alles zijn plek heeft
Avonturiers van de ochtend, laten we samenkomen
Zonsopgangen met kussen tot we dronken zijn
We zullen zoveel van elkaar houden dat de liefde jaloers op ons zal zijn
Avonturiers tot de maan gaat zinken
Tot de dag ons herinnert aan alles wat we moeten vergeten
We zullen zoveel van elkaar houden dat de liefde jaloers op ons zal zijn
Gewend om te veronderstellen dat jij me goed kent
Heb ik weer een kus uitgesteld alleen maar omdat ik geloof
Dat een gevoel niet kan sterven
Dat je het maar één keer verovert
Slechte gewoonte om het te begrijpen en het niet te willen begrijpen
Avonturier met een blik van compliciteit
Avonturier, je kunt me kracht geven om door te gaan
Avonturiers van de ochtend, laten we ontploffen
In een miljoen nieuwe avonturen in de duisternis
We zullen zoveel van elkaar houden dat de liefde jaloers op ons zal zijn
We zullen zoveel van elkaar houden dat de liefde jaloers op ons zal zijn
Avonturier, de tijd om te avonturieren is bijna om
Avonturier, dat niet alles zijn plek heeft
We zullen zoveel van elkaar houden dat de liefde jaloers op ons zal zijn
Avonturier met een blik van compliciteit
Avonturier, je kunt me kracht geven om door te gaan
We zullen zoveel van elkaar houden dat de liefde jaloers op ons zal zijn