idílico
(Porque ella es así, mi angelito, cayó del cielo con sus ojos lindos)
(Y me dio shock, caí maldito, la echo de menos y la necesito)
Andan vendiendo mi alma por un alto precio
Y yo, mi amada, que te la regalé, me tachas de pendejo
Andas poniendo mi nombre siempre por los suelos
Si me piensas en tus sueños, aunque estés con otro, me dedicas tiempo
Idílico era vernos bien
Si no es contigo, ¿con quién?
No esperaba esta despedida
Idílico era vernos bien
Si no es contigo, ¿con quién?
No encontraré otra parecida
Porque ella es así, mi angelito, cayó del cielo con sus ojos lindos
Y me endiosó, caí maldito, la echo de menos y la necesito
Tanto, tanto
Tanto, tanto
Pero ella tan poquito
Tan poquito
Tan poquito
Las pulseras son de alambre y el collar de cuero
Con grandes pinchos de acero pa' que no me abracen si quieren hacerlo
Aunque sean perjudiciales todos los remedios
Prefiero vivir diez años antes que cuarenta si a ti no te tengo
Idílico era vernos bien
Si no es contigo, ¿con quién?
No esperaba esta despedida
Idílico era vernos bien
Si no es contigo, ¿con quién?
No encontraré otra parecida
Porque ella es así, mi angelito, cayó del cielo con sus ojos lindos
Y me endiosó, caí maldito, la echo de menos y la necesito
Tanto, tanto
Tanto, tanto
Pero ella tan poquito
Tan poquito
Tan poquito
(Y tanto, tanto, tanto, tanto, pero ella tan poquito)
(Y tanto, tanto, tanto, tanto, pero ella tan poquito)
Idyllisch
(Want zij is zo, mijn engeltje, viel uit de lucht met haar mooie ogen)
(En ik kreeg een schok, ik viel verdomd, ik mis haar en ik heb haar nodig)
Ze verkopen mijn ziel voor een hoge prijs
En ik, mijn geliefde, die ik je gaf, ben een sukkel in jouw ogen
Je gooit mijn naam altijd in de modder
Als je aan me denkt in je dromen, ook al ben je met een ander, geef je me tijd
Idyllisch was het om ons goed te zien
Als het niet met jou is, met wie dan?
Ik had deze afscheid niet verwacht
Idyllisch was het om ons goed te zien
Als het niet met jou is, met wie dan?
Ik zal niemand vinden die op jou lijkt
Want zij is zo, mijn engeltje, viel uit de lucht met haar mooie ogen
En ze maakte me tot een god, ik viel verdomd, ik mis haar en ik heb haar nodig
Zoveel, zoveel
Zoveel, zoveel
Maar zij zo weinig
Zo weinig
Zo weinig
De armbanden zijn van draad en de ketting van leer
Met grote spijkers van staal zodat ze me niet omhelzen als ze dat willen
Ook al zijn alle remedies schadelijk
Ik leef liever tien jaar dan veertig zonder jou
Idyllisch was het om ons goed te zien
Als het niet met jou is, met wie dan?
Ik had deze afscheid niet verwacht
Idyllisch was het om ons goed te zien
Als het niet met jou is, met wie dan?
Ik zal niemand vinden die op jou lijkt
Want zij is zo, mijn engeltje, viel uit de lucht met haar mooie ogen
En ze maakte me tot een god, ik viel verdomd, ik mis haar en ik heb haar nodig
Zoveel, zoveel
Zoveel, zoveel
Maar zij zo weinig
Zo weinig
Zo weinig
(En zoveel, zoveel, zoveel, zoveel, maar zij zo weinig)
(En zoveel, zoveel, zoveel, zoveel, maar zij zo weinig)