Flor Pálida
Hallé una flor, un día, en el camino
Que apareció marchita y deshojada
Ya casi pálida, ahogada en un suspiro
Me la llevé a mi jardín para cuidarla
Aquella flor de pétalos dormidos
A la que cuido hoy con todo el alma
Recuperó el color que había perdido
Porque encontró un cuidador que la regara
Le fui poniendo un poquito de amor
La fui abrigando en mi alma
Y en el invierno, le daba calor
Para que no se dañara
De aquella flor, hoy, el dueño soy yo
Y he prometido cuidarla
Para que nadie le robe el color
Para que nunca se vaya
De aquella flor, surgieron tantas cosas
Nació el amor que ya se había perdido
Y con la luz del Sol, se fue la sombra
Y con la sombra, la distancia y el olvido
Le fui poniendo un poquito de amor
La fui abrigando en mi alma
Y en el invierno, le daba calor
Para que no se dañara
De aquella flor, hoy, el dueño soy yo
Y he prometido cuidarla
Para que siempre esté cerca de mí
Para que nunca se vaya
Bleke Bloem
Ik vond een bloem, op een dag, op de weg
Die verscheen verwelkt en zonder bladeren
Bijna bleek, verstikt in een zucht
Nam ik haar mee naar mijn tuin om haar te verzorgen
Die bloem met slapende bloemblaadjes
Die ik vandaag met heel mijn ziel verzorg
Herwon de kleur die ze had verloren
Omdat ze een verzorger vond die haar water gaf
Ik gaf haar een beetje liefde
Ik omhulde haar in mijn ziel
En in de winter gaf ik haar warmte
Zodat ze niet beschadigd raakte
Van die bloem ben ik nu de eigenaar
En ik heb beloofd haar te verzorgen
Zodat niemand haar kleur steelt
Zodat ze nooit weggaat
Van die bloem kwamen zoveel dingen voort
De liefde die al verloren was, werd geboren
En met het zonlicht verdween de schaduw
En met de schaduw, de afstand en de vergetelheid
Ik gaf haar een beetje liefde
Ik omhulde haar in mijn ziel
En in de winter gaf ik haar warmte
Zodat ze niet beschadigd raakte
Van die bloem ben ik nu de eigenaar
En ik heb beloofd haar te verzorgen
Zodat ze altijd dichtbij mij is
Zodat ze nooit weggaat
Escrita por: Polo Montañez